Trzaski w kuchni

Na zdrowie!

2012-03-11T21:00:00.000+01:00

Będzie nietypowo! Nie mogę powiedzieć, że ten przepis podbije Wasze podniebienia. Ale nie o to w nim chodzi. Może króciutko napiszę, skąd pomysł w ogóle na taki wpis.

W piątek rano mąż Trzaska miał badania okresowe. Takie pracowe. Wszystko cacy wyszło, wyniki miód malina, tylko ciśnienie kiepskie, bo podwyższone:160/100. Pan doktór stwierdził, że czas na leczenie. Mąż Trzaska wrócił do domu z postanowieniem pójścia w poniedziałek do lekarza rodzinnego w celu podjęcia tegoż leczenia. Niestety wieczorem tego samego dnia ciśnienie skoczyło mu do 220/120. Maskara! Wezwałam karetkę i mi zabrali męża. Wrócił o 4 nad ranem, więc miałam wystarczająco dużo czasu na grzebanie w necie i szukanie co zrobić, co by mu to ciśnienie obniżyć. Ja nie z tych co sami się leczą, więc nie szukałam sposobów medycznych, tylko postanowiłam wspomóc męża Trzaskę od kuchni. I tym oto sposobem wyczytałam, że czosnek jest na obniżenie ciśnienia super, dobrze robią też ostre dodatki typu chili, gorczyca, produkty z mąki pełnoziarnistej, ziarenka wszelkiej maści, tłuszcze roślinne i ryby... dużo tego. Kiepsko tylko, bo sól trzeba ograniczyć. No i oprócz tego wszystkiego wyczytałam, że sok z czerwonych buraków działa zbawiennie na nadciśnienie, bo pijąc sok z buraków podnosimy stężenie tlenku azotu, który reguluje ciśnienie krwi. Dlatego też od dziś małżonek mój zaczął go spożywać. Moje pierwsze podejście, ale będą pewnie inne przepisy, co by mu się nie znudziło za szybko.

Składniki:

8 średnich, jędrnych buraczków
2 ząbki czosnku
1 łyżka soku z cytryny
ociupinka pieprzu

Wykonanie:

Surowe buraczki obrać. Ja użyłam sokowirówki do wyciśnięcia soku. Można zetrzeć też na tarce i wycisnąć sok. Do soku dodać sok z cytryny, wyciśnięty przez praskę czosnek i pieprz. Wymieszać i pić.

Na zdrowie!!

Mamo ten ptyś jest pyszny jak księżyc!

2012-03-01T18:51:00.000+01:00

Nie wiem jak to się stało, ale nigdy nie robiłam ptysiów ani nawet karpatki. Zawsze wyręczała mnie w tym mama. Ale ostatnio jakoś rzadko mamy czas, żeby do niej pojechać, tak więc postanowiłam sama zrobić sobie karpatkę. A raczej karpatkowe ptysie. Wyszły pyszne. Pyszne jak księżyc - jak to stwierdziła moja starsza latorośl.

Składniki:

Ptysie

1 szklanka wody
125g margaryny albo masła
1 szklanka przesianej mąki pszennej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
szczypta soli
4 jajka

Masa karpatkowa, wg przepisu mamy Ewy:

500ml mleka
1 szklanka cukru
cukier waniliowy - najlepiej taki z prawdziwą wanilią
2 żółtka
3,5 łyżki mąki
1 czubata łyżka mąki ziemniaczanej
1 kostka masła bądź margaryny

Wykonanie:

Ptysie: w rondelku zagotowałam wodę z tłuszczem (masło/margaryna). Łączę przesianą mąkę z proszkiem do pieczenia i szczyptą soli. Gdy woda się gotuje, a masło już się rozpuści jednym ruchem wsypuję mąkę i mieszam energicznie, żeby się nie przypaliło (a lubi), dopóki ciasto nie odchodzi od ścianek rondla. Odstawiam masę do ostudzenia, a gdy wystygnie wmiksowuję w nią 4 jajka dodawane pojedynczo. Tak przygotowaną masę nakładam łyżką na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Można się pobawić szprycą cukierniczą, ale ja dysponuję ino taką z IKEI i nieco za mała ona, więc dałam sobie spokój. Łyżkowe też fajowe.Piekę jakieś 20-25 minut w 200C, aż nabiorą ładnego złotego koloru.

Masa karpatkowa: z pół litra chłodnego mleka odlewam 3/4 szklanki. Pozostałe mleko gotuję z cukrami - zwykłym i waniliowym. Chłodne mleko mieszam z żółtkami i mąkami - ziemniaczaną i pszenną. Dodaję mieszaninę mleczno-mączno-żółtkową do gotującego się mleka i gotuję jeszcze przez chwilę, aż masa zgęstnieje. Ma wyjść po prostu budyń. Gdy wystygnie ucieram margarynę/masło i dodaję do niego porcjami masę budyniową. Miksuję do uzyskania gładkiej masy, bez grudek.

No i takową to masą nadziewam przekrojone na pół ptysie. I jemy!

Kusząca panna

2012-02-11T20:30:00.002+01:00

Propozycja na walentynki, chociaż ja już wyrośnięta z walentynkowania. Ale co tam - zawsze to okazja do fajnie podanego deseru.

Tak więc - obchodzić nie trzeba, a zjeść można - Panna Cotta palce lizać! I truskawy!

Składniki:

1 szklanka śmietanki kremówki 30%
1 szklanka mleka 3,2%
100 g gorzkiej czekolady
1 łyżka gorzkiego kakao - Anna Olson kiedyś powiedziała, że odrobina kakao podbija smak czekolady i tego się trzymam!
3 łyżeczki żelatyny

truskawki - ja dałam mrożone
cukier puder - do smaku
czekolada stopiona w kąpieli wodnej na maziaje

Wykonanie:

Żelatynę namoczyłam w 3 łyżkach wody. Mleko, śmietankę, cukier i kakao doprowadziłam do wrzenia (nie gotować!), cały czas mieszając, gorące zdjęłam z gazu. Dodałam do tego połamaną czekoladę i mieszałam dopóki nie rozpuściła się zupełnie.

Do mieszaniny czekoladowej dodałam namoczoną żelatynę i mieszałam dobre 2 minuty, aż się caluśka rozpuściła. Po ostygnięciu rozlałam płyn do naczynek (ja konkretnie do silikonowych foremek muffinkowych, ale może być do filiżanek itp). Wstawiłam do lodówki do stężenia - 4-5 godzin. Po tym czasie wyłożyłam panna cotte na talerzyk (można na moment włożyć naczynko do wrzątku).

Truskawki zmiksowałam z cukrem i przecedziłam przez sitko, żeby nie było pestek. Polałam deser - świetne połączenie. Rozpuszczoną w kąpieli wodnej czekoladą pomaziałam deserek. Wyszło bosko!

Kluchy do poduchy

2012-02-09T13:42:00.000+01:00

Wszędzie pizza dzisiaj, no wszak ten wypiek rodem z Włoch dziś ma swoje święto. Tak zewsząd mnie kusi, że na kolację zapewne i u nas zagości. Ale póki co przepis na genialną makaronową zapiekankę z brokułem i kalafiorem. Kluchy też włoskie!

Zainspirował mnie - jak to często bywa - Jamie Oliver. W jednym z odcinków Jamiego w domu robił cudne cannelloni z kalafiorem i brokułami. Ja akurat nie miałam pod ręką cannelloni, więc użyłam penne, rurek małych znaczy się. Na targu pobliskim mrozy wymiotły stoiska warzywne, więc użyłam mrożonych kalafiorów i brokułów. No ale do rzeczy.

Składniki warstwami:

opakowanie makaronu - rurki, świderki...

2 puszki pomidorów
2 łyżki czerwonego octu winnego
sól, pieprz

opakowanie mrożonego brokuła
opakowanie mrożonego kalafiora
4-5 ząbków czosnku
chili - ja użyłam 1 małej peperoncino pierońsko ostrej, jednej bo dzieciaki też jadły
oliwa
sól

3 łyżki masła
3 łyżki mąki
2 szklanki mleka
1 łyżeczka mielonej gałki muszkatołowej
sól, pieprz

ser żółty
kulka mozzarelli

Wykonanie:

Brokuły i kalafiory wrzuciłam do wrzącej, osolonej wody i gotowałam 8 minut. Na patelnię wlałam oliwę i usmażyłam na złoto posiekany czosnek i chili. Trzeba uważać, żeby nie spalić czosnku, bo będzie gorzki. Lekko podgotowane warzywka odcedziłam z wody i wrzuciłam na patelnię, wymieszałam z czosnkową oliwą i dusiłam pod przykryciem, póki się nie rozpadły na papkę. Trochę im w tym pomogłam tłuczkiem do ziemniaków.

Pomidory z puszki zmiksowałam z 2 łyżkami czerwonego octu winnego i szczyptą soli. Wylałam pomidory do blachy. Z chwilowego braku dużego naczynia do zapiekania - się zbiło - użyłam zwykłej blachy wyłożonej folią aluminiową. Papier do pieczenia byłby chyba lepszy, bo nie darłby się przy nakładaniu.

W pomidory wsypałam surowy makaron i rozłożyłam równomiernie w sosie pomidorowym.

Na tym ułożyłam warstwę brokułowo-kalafiorową.

Następnie zrobiłam sos beszamelowy. W rondelku rozpuściłam 3 łyżki masła. Do roztopionego masła dodałam 3 łyżki mąki i mieszałam. Gdy tworzyły już gładką masę, bez grudek, wlałam 2 szklanki mleka, posoliłam, popieprzyłam, dodałam gałki i mieszając gotowałam póki sos nie zgęstniał. Tak przygotowany sos wylałam na kalafiory i brokuły. Na to wszystko starłam żółty ser i porwałam na kawałki kulkę mozzarelli.

Tak przygotowaną zapiekankę wstawiłam do piekarnika na 35 minut w 200C. Po 30 minutach wygrzebałam kilka klusków, były za twarde więc posiedziały jeszcze 5 minut. Trzeba próbować.

Zapiekanka prześwietna. Dzieciaki wcinały brokuły i kalafiory nie wiedząc, co jedzą i nie było "fuj!".

Pewniak

2012-02-07T11:43:00.000+01:00

Jeśli spytam Szymka o to co chce na obiad, to na 99% odpowie SPAGHETTI! Co więcej - jak dostanie już kluchy na talerzu, to mam pewność, że zje do ostatniego kluska, a często żąda dokładki. Uwielbia wszelkie aglio olio e peperoncino, carbonara, ale nade wszystko z pomidorowym sosem bolognese. Robię ten sos na kilka sposobów. Najczęściej i najszybciej chyba w ten sposób:

Składniki:

300 g mięsa mielonego - wołowego, albo wołowo-wieprzowego
2 średnie cebule
3-4 ząbki czosnku
puszka pomidorów
2-3 łyżeczki koncentratu pomidorowego
łyżka suszonego oregano
łyżeczka suszonej bazylii
sól, pieprz do smaku
oliwa
makaron wedle gustu

Wykonanie:

Posiekaną w kostkę cebulę i czosnek podsmażam na złoto na oliwie, dodaję do niej mięso i mieszam tak by utworzyły się grudki. Gdy mięso się zrumieni dodaję rozdrobnione nieco pomidory i 2-3 łyżeczki koncentratu. Mieszam, dodaję zioła, sól, pieprz i mieszam. Zostawiam na malutkim gazie, żeby się tak pyrkotało przez czas jak będzie się gotował makaron.

W drugim garnku nastawiam wodę na kluchy i gotuję je wg przepisu na opakowaniu. Odcedzając zostawiam odrobinę wody - wtedy makaron ładniej łączy się z sosem - wrzucam kluski z powrotem do garnka i dodaję do nich sos. Mieszam tak, by sos oblepił wszystkie kluseczki. Na talerzu posypuję startym żółtym serem (nie zawsze, bo Szym woli bez) i posiekaną świeżą bazylią.

Ostatnio Szymek zjadł więcej niż ja, a 1,5 roczna Zuzka niewiele mniej niż ja. Stanowczo danie w pierwszej trójce ulubionych małotrzaseczkowych dań.

Jak się nagle chce tak, że się musi

2012-02-06T21:05:00.000+01:00

Niedziela... późne popołudnie... i nagle... coś słodkiego nam się chce, na dworze mróz, nie chce się wychodzić. W szafkach jak na złość nawet kawałka czekolady. Idziemy piec ciastka! Oby szybko! Wyszły nam super kruche pierożki z dżemowym nadzieniem. Świetne do popołudniowej, niedzielnej herbatki.

Składniki:

150 g mąki
50 g cukru pudru
100 g zimnego masła (ja dałam po 50 g masła i 50 g margaryny, bo tak miałam)
1 żółtko
dżem, powidła, konfitura...

Wykonanie:

Wszystkie składniki posiekać, ja używam do tego siekacza do ciasta kruchego, ale można rzecz jasna użyć noża. Szybko zagnieść, uformować kulę, zawinąć ją w folię spożywczą, spłaszczyć ją i wrzucić na 10-15 minut do zamrażalnika. Po tym czasie rozwałkować na cieniutki 0,5 cm placek i wycinać szklanką kółka, tudzież jak ktoś woli kwadraty. Na każdym kapnąć łyżeczkę dżemu, złożyć na pół i docisnąć brzegi widelcem. Piec 12 minut w temperaturze 180C.

Zrobienie tych ciastek zajęło nam niewątpliwie mniej czasu, mniej wysiłku niż jakbyśmy mieli się wybrać do sklepu. Niewątpliwie też było zdrowsze i tańsze od gotowego sklepowego.

Fotograficznie

2012-02-01T23:30:00.000+01:00

Wpis właściwie nie o mnie, nie o Trzaskach w kuchni. Dziś w Szerokim kadrze ukazał się wywiad z Maćkiem, zarówno moim przyjacielem, jak i ulubionym fotografem. Jego zdjęcia zdobią mój salon i nie raz miałam okazję uczyć się od niego. Jest dla mnie przykładem człowieka, który dopina swego. Pamiętam go jeszcze z czasów, jak jedynym aparatem jaki miał, to był ten w starych modelach telefonów komórkowych. Potem była pierwsza lustrzanka cyfrowa, a później poszło... Co więcej! Wciągnął w to mnie. W dużej mierze to Maćkowi zawdzięczam moją miłość do fotografii. Każdemu kto chce zobaczyć kawał dobrej fotografii polecam odwiedzenia strony Maćka - www.koniuszy.com, a tym którzy są ciekawi co on sam mówi o sobie polecam obejrzenie wywiadu z nim na stronie www.szerokikadr.pl. Mało skromnie się pochwalę, że zdjęcie pod wywiadem z portretem Maćka wykonałam samiusieńka ;)

P.S. Dzięki Maćku za pasję :)

Sesja sesja sejsa

2012-01-18T21:32:00.000+01:00

Najbliższe dni upłyną mi na przyswajaniu wiedzy z prawa patentowego tudzież prawa konkurencji tudzież z przedmiotu zwanego encyklopedią prawa. W najbliższy weekend mam 3 egzaminy na podyplomowych studiowaniach moich. Trzymać kciuki za mnie proszę!

Dostaliśmy ostatnio nietypowy, aczkolwiek jak dla mnie doskonały podarunek - pierwszej jakości wieprzowinka w postaci boczku, pięknego schabu i łopatki. Dziś postanowiłam upiec boczek. Inaczej niż zwykle po mamowemu, ale mamowy przepis też kiedyś dam bo to jedna z moich ukochanych swojskich wędlin ten boczek. Ten dzisiejszy może swobodnie robić za danie główne, na gorąco, z przepysznym sosem, jak i za wędlinę zapewne po wystygnięciu - jutro potwierdzę jak tylko dobrze wystygnie.

Składniki:

1kg boczku bez kości, ze skórą
olej do smażenia
2-3 łyżki wody
2 średnie cebule
2 marchewki
główka czosnku
plaster sporego selera korzeniowego
kilka gałązek tymianku świeżego
2 gałązki rozmarynu
sól, pieprz
1 szklanka bulionu drobiowego
łyżka masła

Wykonanie:

Piekarnik rozgrzałam do 180C na grzałkę góra-dół.

Skórę boczku nacięłam w paski co około 1 cm. Natarłam go z obu stron grubo mielonym pieprzem i solą. Na rozgrzanej patelni smażyłam najpierw od strony ze skórą, później na drugiej, aż się ładnie przyrumienił.

Cebulę pokroiłam w ćwiartki, marchewkę w plasterki, czosnku nie obierałam, tylko obcięłam górę i dół ząbków, seler pokroiłam w grubą kostkę. Wszystkie warzywa wrzuciłam na brytfankę razem z ziołami. Odrobiną wody spłukałam do brytfanki smak ze smażenia boczku. Na tym wszystkim położyłam boczek skórą do góry i włożyłam go do rozgrzanego piekarnika na 1,5 godziny. Boczek musi być mięciutki, a skórka chrupiąca i rumiana. Trzeba do niego zaglądać w trakcie pieczenia, czasem dolewałam po 1 łyżce wody.

Upieczony boczek odłożyłam na deskę. Warzywa w brytfance zgniotłam tłuczkiem do ziemniaków, zalałam szklanką bulionu drobiowego i gotowałam jakieś 10 minut na malutkim gazie często mieszając. Po tym czasie przecedziłam sos przez sitko do rondelka i dodałam łyżkę masła i jeszcze chwilę gotowałam, mieszając rózgą. Sos od razu zgęstniał, zrobił się gładki i błyszczący.

Gdy boczek już odpoczął pokroiłam go w plastry i podałam polany sosem z białą bułeczką, w którą cudnie wsiąkał sos... przepycha!

New York New York

2012-01-17T19:28:00.000+01:00

Chyba nie znam osoby, która nie lubi sernika. Dlatego oprócz tortu urodzinowego upiekłam sernik. Ale nie byle jaki, tylko mój wymarzony New York Cheesecake, którym od dawien dawna kusiła mnie Kasia na swoim blogu. Jej przecudny sernik przyozdobiony kwiatami do tego stopnia siedział mi w głowie, że po prostu musiałam wykorzystać okazję i go upiec. Przepraszam, za brak zdjęć środka. Powód bardzo prozaiczny - chciałam go podać na stół w całości, a później już nic nie zostało. Nadrobię innym razem.

Trzymałam się ściśle przepisu, więc pozwolę sobie skopiować go z bloga Kasi G.

Składniki:

Spód

160g herbatników
80g masła

Masa serowa

1kg serka śmietanowego
300 ml gęstej śmietany 18%
5 jajek
230g cukru
1 pełna łyżka mąki pszennej
60 ml soku z cytryny

Polewa

tu odstępstwo od oryginału, użyłam dipu z białej czekolady (Ivoire) z Chocolate Company

Wykonanie:

Ciasteczka rozdrabniamy w blenderze lub rozdrabniamy je na proszek wałkiem. Łączymy je w misce z topionym masłem i dokładnie mieszamy. Masą z ciasteczek wykładamy spód tortownicy o średnicy 26-28 cm i dociskamy. Tortownicę wkładamy do lodówki na ok 30 minut.

Po przygotowaniu ciasteczkowego spodu piekarnik nagrzewamy do 175C i pod kratkę na którą postawimy sernik wstawiamy płaskie naczynie w gorącą wodą. Sernik piekąc się w towarzystwie pary będzie jeszcze bardziej delikatny i nie wyschnie.

Następnie przygotowujemy masę serową. Ser łączymy w misce ze śmietaną, cukrem i sokiem z cytryny. Miksujemy ok. 2 minut. Następnie dodajemy po jednym jajku i energicznie mieszamy. Na koniec dodajemy mąkę i miksujemy jeszcze ok 2 minut, aby wszystkie składniki dokładnie się połączyły i nie było grudek. masę serową przelewamy na ciasteczkowy spód i wstawiamy do nagrzanego piekarnika. Od tej chwili sernik pieczemy ok 80 - 90 min nie otwierając piekarnika, by nie pozwolić uciec parze.

Sernik studzimy w otwartym piekarniku przez około godzinę, a następnie wstawiamy do lodówki na ok dwie godziny.

Gdy sernik ostygnie smarujemy polewą i odstawiamy do zastygnięcia. Smacznego!

Urodziny

2012-01-15T19:10:00.002+01:00

Dziś bez przepisu, bo właściwie wszystko już było. Trzypiętrowy tort dla mojego synka. Dziś o 22:10 Szymon kończy 4 lat. Zażyczył sobie z tej okazji "wielki tort, biały ale kolorowy!". Starałam się spełnić wymagania jubilata i oto efekt:

Jamie i ja

2012-01-12T21:39:00.004+01:00

Jamie Oliver jest moją inspiracją od bardzo, bardzo dawna. Chyba od pierwszego razu jak zobaczyłam "Nagiego szefa" (Naked Chef) albo któreś z "Przekrętów Jamiego Olivera" (Oliver's Twist), nie pamiętam już co to było. Grunt, że zrobił na mnie wrażenie. Młody facet, taki chłopak z sąsiedztwa, który gotuje tak naturalnie, że wydaje się to rzeczą tak prostą, jakby każdy miał obowiązek to umieć. Ba! Wiem z niejednego źródła, że jego programy spowodowały, że ludzie stawali przy garach i gotowali. I wychodziło im to.
Filozofią Jamiego jest gotować smacznie, zdrowo. Stara się tłumaczyć ludziom, że żeby zjeść dobrze nie trzeba mieć talentu na miarę Gordona Ramsaya. Że można przygotować pyszne, zdrowe jedzenie w domu, korzystając z produktów ogólnodostępnych, sezonowych. Nie wymaga to też wielkiego nakładu pracy i długiego czasu przygotowania. To chyba najlepiej przedstawił zarówno w programie TV "30 minut Jamiego", jak i w swojej książce "30 minut w kuchni". Tą właśnie książkę dostałam do recenzji od serwisu Polska Gotuje. Świetna pozycja na mojej półce z książkami kucharskimi i już wypróbowana.

Ideą tej książki jest zwalczyć w ludziach trzy wymówki: "nie mam czasu...", "to za drogo...", " nie wiem jak...". Jamie pisze, że to najczęściej słyszy, gdy pyta ludzi dlaczego nie gotują sami. I ja mogę to potwierdzić. Często słyszę od znajomych "Jak ty znajdujesz na to wszytko czas? Dzieci, dom, praca, a ty jeszcze gotujesz, robisz zdjęcia i prowadzisz bloga." Nie jestem herosem, to naprawdę zajmuje niewiele czasu.
Jamie w swojej książce uczy jak gotować prosto, smacznie, zdrowo, niedrogo (wiadomo, pojęcie względne, tym bardziej, że różnice w zaopatrzeniu i relacje cenowe między sklepami angielskimi i polskimi są znaczne). Pokazuje mnóstwo sztuczek pomagających oszczędzić czas. Polecam książkę każdemu, kto chce zacząć gotować pełne posiłki dla rodziny szybko i zdrowo. Nawet ci, którzy z kuchnią są za pan brat, mogą dużo się nauczyć.

"30 minut w kuchni" to zbiór przepisów, gdzie pokazane jest krok po kroku jak przygotować posiłek, w jakiej kolejności, jakimi narzędziami tak by zrobić to jak najlepiej i jak najkrócej.
Na początek swojej przygody z tą lekturą wybrałam smażoną mielona wołowinę z ziemniakami w mundurkach, do tego pyszna fasola z boczkiem i sałata z awokado. W gotowanie bawiłam się ze szwagierką, a że nazywa się dokładnie tak samo jak ja to śmiało można rzec, że to były Trzaski w kuchni.

Składniki (cytując za książką, moje zmiany w nawiasach):

Ziemniaki:

4 duże ziemniaki do zapiekania (u mnie 12 średnich)
2 gałązki świeżego rozmarynu
4 łyżeczki kwaśnej śmietany

Wołowina:

500g mielonej wołowiny dobrej jakości (u mnie 650g wołowiny extra)
2 gałązki świeżego tymianku
1 czerwona cebula (duża)
2 marchewki (dałam 3)
3 łodygi selera naciowego
klika gałązek świeżego rozmaryny (dałam 4)
4 ząbki czosnku (dałam 6)
6 łyżek sosu worcester (dałam 8, nasz nazywał się Worcestershire, ale to chyba jeden karabin)
mały pęczek świeżej natki pietruszki
(dodatkowo dałam 1 papryczkę chili, dziwne że Jamie jej nie dał, bo jest fanem chili)

Fasola:

4 plasterki wędzonego boczku (dałam 20dkg, czyli sporo więcej)
2 pomidory (dałam 4 niewielkie)
1 puszka (400 g) fasoli półksiężycowatej (dałam puszkę białej fasoli)
czerwony ocet winny
listki z 2-3 gałązek bazylii greckiej lub zwykłej

Sałatka:

1 sałata masłowa
garść umytej rukwi wodnej (nie użyłam, bo tu właśnie wyszła różnica między zaopatrzeniem naszych i angielskich sklepów, w każdym razie w Lublinie rukwi wodnej nie widziałam)
1 awokado
1 czubata łyżka kwaśnej śmietany
1 cytryna

Przyprawy:

oliwa
oliwa extra vergine
sól morska i czarny pieprz (dałam kolorowy)

Wykonanie:

NA POCZĄTKU:
Przygotuj wszystkie składniki i akcesoria. Włącz grill na pełną moc i wstaw na górną półkę piekarnika brytfankę, żeby się nagrzała. Postaw jedną dużą patelnię na średnim ogniu, a drugą na małym. Załóż do malaksera tarczę do cienkich plastrów (z braku malaksera użyłyśmy do krojenia tradycyjnej metody deski i noża).

ZIEMNIAKI:
Umyj ziemniaki, usuń z nich oczka i przebarwienia. Nakłuj ziemniaki kilka razy nożem, włóż je do dużej miski i przykryj podwójną warstwą folii spożywczej. Podgrzewaj w kuchence mikrofalowej, ustawionej na pełną moc, przez 14-16 minut, aż będą ugotowane. (Nasze ugotowały się w 18min, chyba zależy to w dużej mierze od kuchenki i tej maksymalnej mocy)

WOŁOWINA:
Połóż mięso na patelni na średnim ogniu i drewnianą łyżką rozdziel grudki. Dodaj łyżeczkę soli i pieprzu. Dolej trochę oliwy. Wsyp listki tymianku i smaż, często mieszając, aż mięso się przyrumieni.

FASOLA:
Skrop oliwą patelnię na małym ogniu. Dodaj pokrojony w paseczki boczek (u mnie w kostkę, ale i boczek inny pewnie niż angielski). Mieszaj od czasu do czasu. Kiedy boczek się przyrumieni zdejmij patelnię z ognia.

WOŁOWINA:
Obierz cebulę i przekrój na pół. Umyj i przytnij marchewki i łodygi selera. Pokrój wszystkie warzywa w malakserze (ja kroiłam ręcznie, a raczej Aga kroiła) i odłóż na później. Kiedy mięso się przyrumieni dorzuć na patelnię listki rozmarynu. Wyciśnij 4 (ja 6) nieobrane ząbki czosnku i dodaj 6 łyżek (ja 8) sosu worcester. Całość starannie wymieszaj i dobrze przesmaż. Dodaj pokrojone warzywa i wymieszaj. Zmniejsz ogień do średniego i smaż, często mieszając.

ZIEMNIAKI:

Wbij nóż do każdego ziemniaka, aby upewnić się, że jest ugotowany. Zerwij listki rozmarynu, drobno posiekaj i dorzuć do ziemniaków. Posól je, popieprz i skrop oliwą. Delikatnie wymieszaj ziemniaki, żeby pokryły się przyprawami. Za pomocą szczypiec przenieś je do gorącej brytfanki i włóż pod grill, żeby zrobiły się chrupiące.

FASOLA:
Postaw patelnię z boczkiem na dużym ogniu. Dorzuć na nią pomidory pokrojone na duże kawałki oraz fasolę z zalewą. Gotuj na wolnym ogniu, żeby płyn odparował.

SAŁATKA:
Odłam liście sałaty, umyj je i wysusz w suszarce. Przełóż sałatę i rukiew do salaterki. Przekrók awokado na pół i usuń pestkę. Przełóż łyżką kawałki miąższu z jednej połówki do salaterki. Zmiksuj w blenderze miąższ z drugiej połówki, kwaśną śmietanę, sok z 1 cytryny, 4 łyżki oliwy extra vergine oraz szczyptę soli i pieprzu. Jeżeli dressing będzie zbyt gęsty, dolej trochę wody, aby uzyskać konsystencję gęstej śmietany.

WOŁOWINA:
Kilka listków natki odłóż na później,a resztę drobno posiekaj i dorzuć na patelnię. Skosztuj mięso i dopraw. Przełóż na duży półmisek.

ZIEMNIAKI:
Wyciągnij ziemniaki z piekarnika. Natnij każdy od góry na krzyż i ściśnij od dołu, żeby się rozchylił. Ułóż ziemniaki na wołowinie i do każdego włóż po łyżeczce kwaśnej śmietany. Posyp całość pozostałymi listkami natki i postaw na stole.

FASOLA:

Wlej na patelnię z fasolą trochę oliwy extra vergine i sporo octu. Posól, popieprz i posyp listkami bazylii. Postaw patelnię na stole.

SAŁATKA:
Wymieszaj sałatkę z dressingiem i smacznego!

Zrobienie tego obiadu zajęło nam nieco ponad 40 minut. Jednak miałyśmy kilka spowalniaczy. Chociażby brak malaksera, czy fakt że robiłam zdjęcia niemal każdemu etapowi przygotowań. A efekt? O matko i córko jaka pycha! Sama nie wiem co było najlepsze. Genialna kompozycja smaków. Jedne uzupełniały drugie, idealnie się ze sobą zgrywając. Możecie być pewni - wykorzystam mnóstwo przepisów z tej książki. Polecam ją z czystym sumieniem. Świetne zdjęcia, dokładne opisy przygotowań, przepyszne jedzenie. Właściwie to jest to, czego spodziewałam się po Jamie Oliverze!

30 minut w kuchni. Rewolucyjna metoda jak gotować smacznie i szybko
Jamie Oliver
Wydawnictwo Insignis
Kraków 2011

Piękna jesień tej zimy

2012-01-11T22:52:00.000+01:00

W związku z tym, że zimy nie widać, ale temperatury niskie nieco to zapodaję odświeżony klasyk jesienny. Ryż zapiekany z jabłkami. Jabłka karmelizowane dla urozmaicenia. Uwielbiam ten smak. I cynamon!

Składniki:

200g ryżu
5 jabłek
1 łyżka cynamonu
3/4 szklanki cukru
sok z połowy cytryny
400ml śmietanki 30%

Wykonanie:

4 jabłka obrać i pokroić w grube plastry. Na patelni rozpuścić cukier z kilkoma kroplami cytryny, mieszać by się nie spalił. Do płynnego karmelu dodać jabłka i podsmażyć chwilę, ale nie dopuścić do tego by się rozpadły. Ryż ugotować na sypko.W naczyniu żaroodpornym ułożyć warstwę ryżu, warstwę jabłek, posypać cynamonem i polać śmietanką. Następną warstwę ryżu, jabłek, cynamonu i śmietanki... i tak do końca. Wierzchu ułożyć warstwę z surowego jabłka pokrojonego na plasterki. Zapiekać 20 minut.

Naranjas rellenas

2012-01-09T23:38:00.003+01:00

Pomarańczowe niebo w gębie. Już dawno chciałam zrobić ten mus, czy też krem pomarańczowy. Przepyszny, orzeźwiający i w ogóle miodzio. Zuzce posmakował tak, że zjadła chyba więcej niż ja. Szymek też wcinał. Znam też wersję, w której są surowe jajka, ale ta tutaj bezpieczniejsza dla dzieci.

Składniki:

4 pomarańcze
2 łyżki cukru pudru
1 czubata łyżka mąki ziemniaczanej
250-350g serka mascarpone

Wykonanie:

Pomarańcze kroimy w 2/3 wysokości i wyciskamy z nich sok tak, by nie uszkodzić skóry. Sok warto wyciskać na sitko, by ustrzec się pestek i innych farfocli. Sok mieszamy z cukrem i mąką ziemniaczaną. Gotujemy na małym ogniu, aż odparuje i zgęstnieje. Tak powstały kisielek studzimy i chłodny miksujemy blenderem z serkiem mascarpone na gładką puszystą masę. Krem przed podaniem umieszczamy w lodówce na godzinkę czy dwie.

Po norwesku

2012-01-02T21:03:00.000+01:00

Czasem coś się za mną snuje... przypomina o sobie zapachem, kolorem... dziś robiłam porządki w szafce z przyprawami i wysypałam cynamon. To był znak, że MUSZĘ upiec bułeczki cynamonowe. Potrawę pozwolę sobie zadedykować Mjauku. Dlaczego? Bo rodowód owe cudne wypieki mają w Skandynawii. Spotykałam je nazywane szwedzkimi albo częściej norweskimi bułeczkami cynamonowymi. A Mjau kojarzy mi się z Norwegią, którą nota bene uwielbiam. Przepis znaleziony przy stole.

Składniki:

Ciasto:

500 g mąki pszennej
200 ml letniego mleka
3 łyżki cukru
40 g świeżych drożdży
80 g stopionego masła
1 żółtko
szczypta soli

Nadzienie:

50 g stopionego masła
125 g drobnego cukru
2 łyżki mielonego cynamonu

Wykonanie:
Mąkę wsypać do miski, na środku zrobić wgłębienie, wkruszyć drożdże, posypać cukrem, zalać niewielką ilością letniego mleka, wyrobić palcami. Przykryć ściereczką i odstawić na 10-15 minut. Po tym czasie dodać szczyptę soli, żółtko, masło i letnie mleko. Wyrobić gładkie ciasto. Ponownie przykryć i odstawić na około 40 minut w ciepłe miejsce. Wyrośnięte ciasto rozwałkować na prostokąt o wymiarach 30x50 cm. Posmarować stopionym i ostudzonym masłem, a następnie posypać cukrem wymieszanym z cynamonem. Ciasto zwinąć, zaczynając od dłuższego boku. Roladę pokroić na 16 części o szerokości 3 cm. Ułożyć ślimaczki na blasze dosyć w odległości 2-3 cm od siebie, przy wyrastaniu złączą się. Odstawić do wyrośnięcia na 15 minut. Przed wstawieniem do piekarnika posmarować roztrzepanym jajkiem i posypać cukrem. Piec przez 15 minut w 200C.

Do bułeczek zaserwowałam sobie filiżankę herbaty z cytryną, ociupinką miodu i dwoma plasterkami imbiru.

Genialny zimowy smak. Przeboski zapach cynamonu. A moje dwa niejadki zjadły na kolację po dwie bułeczki.

Nowy Czekoladowy!

2012-01-01T17:32:00.000+01:00

Witajcie w Nowym Roku!

Postanowiłam, że pierwszy wpis w tym roku będzie słodki. Jak tylko zobaczyłam to brownie u Kabamaigi wiedziałam, że to będzie świetne wkroczenie w nowy rok. I tak też zrobiłam. Dziś całą rodzinką upiekliśmy ekstremalnie czekoladowe ciacho z pomarańczową nutą. Nawet mąż Trzaska pomagał - łupał orzechy.

Jako, że w przepisie nie zmieniłam nic to pozwolę sobie przekopiować go na mojego bloga ze stukolorowej kuchni.

Składniki:

Brownie:

240g gorzkiej czekolady
120g masła, w temperaturze pokojowej
300g cukru
5 małych jajek
70g mąki pszennej
70g gorzkiego kakao
60g orzechów włoskich lub laskowych, posiekanych (u mnie jedne i drugie)
skórka z 1/4 pomarańczy
2 szczypty soli

Polewa:

skórka z całej pomarańczy
65 g masła
1,5 łyżki wody
1,5 łyżki kakao
1,5 łyżki cukru

Wykonanie:

Pomarańcze myjemy i wyparzamy. Skórkę z 1/4 pomarańczy kroimy na drobną kostkę i suszymy w piekarniku w 160 stopniach przez kilka minut. Uważamy, żeby nie przypalić.

Piekarnik nagrzać do 180st.C. Foremkę 20x30cm wyłożyć papierem do pieczenia. Czekoladę roztopić ze szczyptą soli w kąpieli wodnej. Masło ubić z cukrem na jasny, puszysty krem. Kolejno wbijać jajka, cały czas miksując. Rozpuszczoną czekoladę wlewamy do masy maślano-jajecznej. Wsypujemy przesianą mąkę z kakao i solą, dodajemy posiekane orzechy i wysuszoną skórkę pomarańczową. Przelewamy ciasto do foremki. Formę uderzamy kilka razy o blat, aby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Pieczemy ok. 15-20 minut - upieczone jest jeszcze stosunkowo miękkie i trochę płynne. Kiedy ostygnie stanie się zwarte.

Szykujemy polewę. W garnuszku roztapiamy masło (65 g), cukier, kakao i wodę. Dokładnie mieszamy. Ciepłą polewą polewamy przestudzone brownie. Na wierzch ścieramy skórkę z całej pomarańczy.

Najlepszości!!!

2012-01-01T00:24:00.002+01:00

W nowym 2012 roku życzymy wszystkim spełnienia marzeń,

błogosławieństw wszelkich,

radości i miłości wokół,

a tak kulinarnie to samych zdrowych pyszności na stołach dnia każdego.

SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU!

życzą

Trzaski

Poznańska nuta

2011-12-30T11:19:00.000+01:00

Nie mam kompletnie nic wspólnego z Poznaniem, ani nie mam tam rodziny, ani nie byłam tam nawet (muszę kiedyś koniecznie nadrobić). Ale ostatnio chodziły i prześladowały mnie pyry z gzikiem. To ktoś w TV gotował, to na jakimś blogu gdzieś mignęło. Więc - co by już się nie męczyć - zrobiłam. Bez konkretnego przepisu - po swojemu. Szymon, czyli Pan-Nie-Lubię-Cebuli, wcinał jak szalony, jeszcze na drugi dzień pytał czy znów zrobimy "te pysniutkie ziemniaczki z tą pysniutką sałatką" (gzikiem znaczy). Nawet Zuzka wcinała, z surową cebulą, a co!

Składniki:

pyry (ile kto zje)
250-300g twarogu
300g śmietany kwaśnej
cebula
koperek - porządna garść
sól, pieprz do smaku

Wykonanie:

Ja upiekłam ziemniaki w kominku, owinięte - każdy jeden - w folię aluminiową, włożone w żar, były gotowe w 20 minut. W misce wymieszałam podrobiony twaróg ze śmietaną, cebulą pokrojoną w kostkę, posiekanym koperkiem, doprawiłam solą i pieprzem. I tyle. Pyszne żarcie, minimum wysiłku. Nawet małżonek, który nie przepada za twarogiem ze śmietaną stwierdził, że myślał, że będzie gorzej, a jest naprawdę dobrze. Wiwat pyry!

Poświątecznie

2011-12-29T13:31:00.005+01:00

Święta święta i po świętach. Na śniadanko poświąteczne zaserwowaliśmy sobie z dzieciarnią pyszny omlet biszkoptowy z porzeczkowym dżemikiem i bitą śmietaną. Proporcje dla dwóch głodnych albo trzech mniej głodnych osób.

Składniki:

6 jaj
6 łyżek mąki pszennej
6 łyżek mleka
szczypta soli
200 ml zimnej śmietanki 30%
2 łyżki cukru pudru
dżem

Wykonanie:

Białka ubiłam na sztywną pianę, w drugim naczyniu zmiksowałam żółtka z mąką, szczyptą soli i mlekiem. Do żółtek partiami dodałam pianę z białek i delikatnie wymieszałam. Taką masę wlałam na patelnię z odrobiną oleju i smażyłam na bardzo malutkim ogniu do czasu, aż cały omlet się ściął. Dopiero wtedy delikatnie przełożyłam placek na drugą stronę, by się zrumienił. Śmietankę ubiłam z 2 łyżkami cukru pudru. Omlet podałam z dżemem i bitą śmietaną. Pycha!

Kilka dni przed świętami niespodziewanie dostałam paczuszkę. Okazało się, że to świąteczny prezencik od Polska Gotuje. Smakowita niespodzianka z czekoladowymi prezentami firmy Chocolate Company. Póki co wypróbowałam hotchocspoon - dużo bardziej smakował mi ten ciemny, ale to chyba kwestia tego, że do białej czekolady od zawsze podchodzę jak pies do jeża...

Za prezent bardzo dziękuję! Już niebawem będę testować dip czekoladowy. Na pewno podzielę się w Wami wrażeniami.

Pierniczki A.D. 2011

2011-12-20T08:50:00.001+01:00

Długa przerwa... zbyt długa, ale jakoś nie mogłam się pozbierać. Wstyd mi okrutnie, ale wracam i to do tego świątecznie. Na pierwszy rzut pierniczki! Przepis dostałam od znajomej, z którą studiuję. Okazało się, że studia z Ochrony własności intelektualnej mogą nieść też inne korzyści. I to jakie!

Pierniczki nieco bardziej skomplikowane w wykonaniu niż te z zeszłego roku, a ciasta wychodzi bardzo dużo. Można rzecz jasna zmniejszyć proporcje, ale ja w tym roku się nie rozdrabniam :) Przepis nieco zmodyfikowałam oczywiście. I wyszło super!

Składniki:

2 kg mąki wrocławskiej
1 kostka margaryny
1/2 kostki smalcu
0,7l kawy zbożowej (1/2 szklanki zostawić do ciasta)
80 dkg cukru (2 i 1/4 szklanki dodać do ciasta, z reszty zrobić karmel)
250ml miodu sztucznego
250ml miodu pszczelego
5 jajek
7g cynamonu
4 paczki przyprawy do piernika
3 czubate łyżki kakao
5 czubatych łyżeczek amoniaku

Wykonanie:

KARMEL: w dosyć dużym garnku roztopiłam cukier mieszając, żeby się nie przypalił. Zaparzoną kawę zbożową wlałam do cukru i mieszać do momentu rozpuszczenia się karmelu. Dodałam miody i tłuszcze, czyli margarynę i smalec. Gotowałam póki wszystko się nie rozpuściło, wyłączyłam i poczekałam aż ostygnie.

CIASTO: jajka ubiłam z cukrem (2 i 1/4 szklanki) do białości. Dodałam przyprawy: cynamon, piernikową, kakao. Powoli dodawałam mąkę, ciągle mieszając. Amoniak rozpuściłam w 1/2 szklance letniej wody, dodałam do ciasta. Następnie wlałam przestudzony karmel i wszystko wymieszałam. Jako, że ciasta wyszło dużo, za mieszadło posłużyły mi ręce. Ciasto wychodzi dosyć rzadkie, ale nie przejmujcie się tym, takie ma być! Nie dodawajcie więcej mąki ani nic.

Takie rzadkie ciasto wstawiłam do lodówki Musi tam sobie leżeć co najmniej 1-2 dni. Po tym czasie oddzielałam porcje ciasta, zagniatałam z mąką tak, żeby się nie kleiło. Rozwałkowywałam i wycinaliśmy z dziećmi różniaste stwory. Piekłam 10 minut w 180C.

Nie wiem czemu te ostatnie zdania napisałam w czasie przeszłym, bo ciasta mi zostało jeszcze mnóstwo. Najbliższe dni na pewno będą pachniały pierniczkami!

Dla Kubusia

2011-12-09T21:53:00.003+01:00

Święta za pasem. Pewnie, że planujemy już świąteczne menu, prezenty, myślimy jakie ozdoby na choinę w tym roku zawiesimy. Myślę, że jednak większość z nas odczuwa okres świąt przede wszystkim jako czas radości, czas przyjaźni, serducha nam się radują, mimo pluchy i zimna na dworze, a w duszach nam gra. Chcemy dzielić się ze światem swoją radością. I oto mamy szansę! Jest wokół nas wiele osób potrzebujących naszej pomocy. Czasem jest to rozmowa, dobre słowo, czasem jednak trzeba wspomóc drugą osobę finansowo. Jest okazja pomóc Kubusiowi, który potrzebuje pieniędzy na leczenie i rehabilitację. Blogerzy kulinarni oraz Monika i Tomek z DDTVN stworzyli ze swoich przepisów dwa świetne kalendarze. Miałam zaszczyt wziąć udział w tej akcji, obok wielu wspaniałych profesjonalnych i amatorskich kucharzy. W kalendarzu numer dwa znajdziecie mój przepis na tort. Kalendarze można kupić na aukcjach na allegro:

Kup teraz: Kalendarz nr 1 i Kalendarz nr 2

Licytacja: Kalendarz nr 1 i Kalendarz nr 2

Bądźmy więc Gwiazdką dla Kubusia i połóżmy mu piękny prezent pod choinkę. Właściwie to działa w dwie strony, bo kupując kalendarz sami sobie sprawimy świetny prezent.

Więcej szczegółów o akcji można znaleźć na blogu Kubusia i w stukolorowej kuchni :)

Po szwedzku

2011-10-18T16:45:00.002+02:00

Przepis na tą sałatkę szwedzka mam od zaprzyjaźnionej Pani Profesor. Kiedyś, dawno temu spróbowałam u niej i tak zapadła mi w pamięć, tak przypasowała mym gustom smakowym, że od kiedy dostałam na nią przepis to staram się zrobić zapas co roku.

Składniki:

8 kg ogórków
0,5 kg marchewki
1 kg cebuli
20 dkg pietruszki
2 główki czosnku
0,5 litra octu 10%
0,5 litra oliwy
1 szklanka cukru
15 dkg soli
30 ziaren pieprzu
10 ziaren ziela angielskiego
10 goździków

Wykonanie:

Ogórki umyć, nie obierać, pokroić w grube krążki. Marchew, cebulę, korzeń pietruszki, czosnek pokroić w plasterki. Pokrojone warzywa posypać solą i cukrem. Pozostawić na 3-4 godziny. Ocet zagotować z przyprawami i wystudzonym zalać warzywa. Zagotować oliwę i dodać do warzyw. Napełniać słoiki warzywami dość mocno upychając. Pasteryzować ok. 20 minut.

Zapasy

2011-10-16T11:11:00.000+02:00

Stoi w kuchni wielka miska pełna orzechów włoskich. Jakoś nie mogłam się zebrać, żeby coś z nimi zrobić, a kusiły, oj kusiły za każdym razem jak przechodziłam koło nich. Kiedyś w jakimś programie dojrzałam przepis na biszkopt orzechowy. Postanowiłam więc zrobić coś w tym stylu. Dostałam cudną malusią tortownicę 20 cm, więc musiałam coś w niej wykombinować. Z Szymonkiem upiekliśmy więc pyszny orzechowy tort - bez nadzienia, ale Szymek i tak tortem go nazwał. Inspiracja przepisem znalezionym u Liski.

Składniki:

200g mielonych orzechów włoskich
40g mąki pszennej
180g cukru
4 jajka
łyżeczka cynamonu
szczypta soli
100g gorzkiej czekolady
łyżka masła
3 łyżki mleka

Wykonanie:

W jednej misce wymieszać zmielone orzechy z mąką i cynamonem. W drugiej utrzeć żółtka z cukrem. W trzeciej ubić białka ze szczyptą soli na sztywną pianę. Do orzechów i mąki dodać żółtka i delikatnie wymieszać. Porcjami dodawać pianę z białek i bardzo delikatnie połączyć ze sobą wszystkie składniki. Masę przełożyć do tortownicy. Piec w rozgrzanym do 190st. piekarniku przez 40 minut. Ostudzić.

Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej, do gorącej dodać łyżkę masła i mleko. Wymieszać do uzyskania gładkiej masy. Nieco przestygniętą rozsmarować na cieście, udekorować połówkami orzechów. Wstawić do lodówki, żeby czekolada zastygła.

Smacznego!

Z serii ulubione smaki

2011-10-10T17:29:00.000+02:00

Jest taki smak w którym się zakochałam do końca życia. Suszone pomidory w oleju. Wariacje dowolne, ale najbardziej lubię chyba klasycznie z ziołami. Drogie to to niestety, więc zaczęłam szukać po necie i znalazłam przepis Olgi Smile. Kilka dni po tym jak go wyszukałam koleżanka w prezencie przyniosła mi słoik pomidorów suszonych bez wydłubywania nasion. Duży słoik poszedł w dwa dni na kanapkach. Postanowiłam sama nasuszyć i zrobić ich troszkę na zimę. Zrobiłam w dwóch wersjach - jedne do sosów i jako dodatek smakowy do różniastych dań, a drugie na kanapki, tak jak robiła je Marta - z nasionkami.

Składniki:

pomidory gruntowe, takie jajowate - są mięsiste i mają mało nasion
zioła - ja dałam bazylię, oregano, tymianek suszone i świeże oregano i bazylię
czosnek
olej roślinny, ja zalewałam słonecznikowym
ocet - 1 łyżka na 5 kg świeżych pomidorów

Wykonanie:

Pomidory do suszenia w całości z nasionami pocięłam w plastry grube, a te drugie przecięłam na pół i łyżeczką wydłubałam im gniazda nasienne i leciutko osoliłam. Suszyłam je w suszarce do grzybów. Doskonale się sprawdziła. Suszyły się tak długo, aż były pomarszczone, ale jeszcze ciut miękkie i nie wyschnięte na wiór. Wysuszone włożyłam do miski i za radą Olgi na 5 kg świeżych pomidorów dodałam łyżkę octu. Do tego wsypałam suszone zioła i dokładnie wymieszałam. Takie pomidorki umieściłam w wyparzonych słoiczkach do 3/4 wysokości. Do każdego słoika dodałam 2-3 ząbki czosnku i po gałązce świeżego oregano i klika listków bazylii. Olej rozgrzałam, z braku termometru wrzucałam do niego ząbek czosnku i czekałam aż wokół niego zaczną się tworzyć bąbelki. Trzeba uważać z tym. Najlepiej słoiki napełniać olejem w garnku, bo mój pierwszy olej był nieco za gorący i słoik nie wytrzymał i trzasł. Na szczęście w garnku, więc szkód wielkich nie było. Słoiki trzeba napełniać na maksa, bo pomidory do razu piją dużo oleju. Po napełnieniu zakręcić i postawić do góry dnem.

Z patelni

2011-10-09T22:43:00.001+02:00

Czasem nie ma czasu. Powiedziałabym nawet, że dosyć często tego czasu brak. A jeść trzeba. Szymek jest miłośnikiem pizzy, ale tak naprawdę to kto nie jest. Ostatnio stwierdziłam, że spróbuję zrobić pizzę na patelni, bez użycia piekarnika. Jamie Oliver kiedyś robił coś takiego, ale on dopiekał ją w piekarniku. Ja postanowiłam spróbować bez. Wyszło super. Cieniutkie chrupiące ciasto. Pycha.

Składniki:

1,5 szklanki mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia
gorąca woda
pomidory w puszce
ser żółty
szynka
cebula
czosnek
bazylia i oregano suszone
sól
oliwa

Wykonanie:

Przesiałam mąkę z proszkiem do pieczenia i szczyptą soli, ja dodałam dodatkowo po łyżeczce suszonych ziół i stopniowo dolewałam do tego gorącej wody, zagniatałam, aż wyszło gładkie elastyczne ciasto. Rozwałkowałam na cienki placek wielkości patelni.Patelnię posmarowałam oliwą i położyłam na niej placek. Smażyłam jakieś 7 minut. Powinien się zrumienić. Po tym czasie przerzuciłam placek na drugą stronę i położyłam na nim dodatki.

Pomidory z puszki zmiksowałam z ziołami. Cebulę zrumieniłam z czosnkiem na patelni. Ser żółty starłam na tarce, a szynkę pokroiłam na małe kawałeczki. Sos rozprowadziłam na placku, na to serek, na serek reszta dodatków i smażyłam jakieś 7 minut pod przykryciem. Pycha! Szymek wciął połowę ;)

Pochwalę się jeszcze - w ostatnim magazynie "Polska gotuje" pojawiło się kilka moich przepisów. Jest mi z tego powodu niezmiernie miło. Tym bardziej, że jestem tam w towarzystwie wielu świetnych kucharzy amatorów, którzy tak jak ja publikują swoje przepisy na bobyy.pl

Jesień przyszła...

2011-09-22T11:48:00.002+02:00

...nie ma na to rady. Jednak w ramach szukania pozytywów ucieszyło mnie bogactwo jesiennych produktów. Sezon na dynie, jabłka, gruszki, śliwki (a propos muszę koniecznie nalewkę zrobić, bo mi się węgierki skończą). Skoro już wspomniałam o dyniach to moje pierwsze doświadczenie z nią należy do wielce udanych. Do tej pory jadałam ją rzadko i ktoś mnie wyręczał w przygotowaniu. W tym roku postanowiłam, że ja sama! O! Do tego Jamie Oliver zrobił tak cudną zupę, ze postanowiłam upichcić coś w tym samym stylu.

Składniki:

2 marchewki
2 cebule
3 ząbki czosnku
2l bulionu drobiowego
1,5kg dyni
sól, pieprz
oliwa

Wykonanie:

W rondlu dosyć dużym podsmażyć na oliwie cebulę i czosnek na złoto. Dodać do tego marchewkę pokrojoną w talarki. Zalać to bulionem drobiowym, dodać pokrojoną dynię i gotować do czasu, aż dynia zacznie się rozpadać - ok. 40 minut (Jamie robił w szybkowarze jakieś 6 minut). Następnie zmiksować blenderem ręcznym, zupa powinna być jedwabista. Dosolić, dopieprzyć. Podawać z grzankami (Jamie zrobił grzanki szałwiowe z parmezanem, akurat nie dysponowałam ani szałwią ani tym serem więc po prostu to były grzanki zwykłe). Moje dzieciaki wcinały jak szalone. Pycha!

W prostocie siła

2011-09-22T10:54:00.000+02:00

Kolejny prosty przepis na pyszne domowe pieczywo. Tym razem naprawdę banał, pod jednym warunkiem - że mamy w domu zakwas. Ale na własnej skórze się przekonałam, że warto takowy mieć w lodówce. Roboty przy nim nie ma wiele, ot nakarmić raz na jakiś czas i wyjąć z lodówki na 12 godzin przed robieniem chlebka.Inspirowane przepisem Liski i dostosowane do wymagań diety (ale niekoniecznie). Mój mąż stwierdził, że to jedne z najlepszych chlebów, ale on nie przepada za ciężkimi razowymi. Najczęściej robię z mąki grahamowej.

Składniki:

500g mąki (pszennej zwykłej, chlebowej, grahamowej, razowej, orkiszowej, żytniej)
150g aktywnego zakwasu (tj. dokarmionego 12 godzin wcześniej)
300ml wody (przy mąkach razowych ciuteńkę więcej 350ml)
8-10g świeżych drożdży
1 łyżka miodu
1 łyżeczka soli (mi wystarcza bo nie przepadam za bardzo słonymi chlebami, ale rzecz gustu)
jak ktoś ma ochotę to dowolne ziarenka (dodać pod koniec miksowania)
łyżeczka oliwy do posmarowania ciasta

Wykonanie:

W misce umieszczamy wszystkie składniki (w jakimś programie dowiedziałam się, że żeby uchronić zakwas tudzież drożdże przed działaniem soli trzeba je rozdzielić mąką i tak też czynię) i miksujemy je mieszadłem do ciasta do czasu uzyskania jednolitej, gęstej masy. Odstawiamy ją do wyrośnięcia pod przykryciem na 2 godzinki. Po tym czasie przekładamy ciasto do keksówki (ja wykładam ją papierem do pieczenia), spryskujemy oliwą i posypujemy mąką i na kolejną godzinkę do wyrastania. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 210C przez 40 minut.

Naloty

2011-09-16T22:06:00.001+02:00

Smak dzieciństwa babciowy za mną chodził i mnie dorwał w końcu. Wcale nie dietowo - kartoflanka z zacierką i boczkiem. Uświadomiłam sobie tym samym, że to chyba mój debiut kartoflankowy. Ale wielce udany. Dzieci oboje wcinały, aż im się uszy trzęsły. Mąż zasugerował, że fajnie byłoby jakby się przegryzła, ale po chwili dodał, że nie daje jej wiele szans na możliwość doczekanie przegryzienia. Miał rację. Na drugi dzień zostały dwie porcje dla dzieci.

Składniki:

5 średnich kartofelków
1 cebula
2 marchewki
3 ząbki czosnku
2l bulionu z kurczaka
2 łyżki oliwy
liść laurowy, 5 ziaren ziela angielskiego
sól, pieprz, majeranek
20dkg boczku wędzonego

Zacierka:

1 jajko
1 szklanka mąki

Wykonanie:

Ziemniaki obrać i pokroić w kostkę, a obrana marchewkę w talarki. Do gotującego się bulionu drobiowego wrzucić kartofelki i marchewkę. Posolić do smaku, dodać liść laurowy i ziele angielskie. Gotować, aż warzywa będą miękkie. Cebulę i czosnek posiekać w kostkę i zesmażyć na złoto na oliwie. Dodać do zupy. Doprawić do smaku. Z jajka i mąki zagnieść dosyć twarde ciasto, odrywać małe kawałeczki i wrzucać je do gotującej się na małym ogniu zupy. Pogotować jeszcze 3 minuty i tyle. Ja okrasiłam to jeszcze w misce boczkiem zesmażonym na cudne skwarki. Boskie żarcie. Sycące, że hej!

Po przerwie

2011-09-10T10:33:00.000+02:00

Trochę mnie nie było. Rewolucja domowa - remont za remontem, czas na gotowanie był, ale nie bardzo na szaleństwa w kuchni - ot żeby się najeść. Poza tym sezon przedszkolny rozpoczęty. Szymek świetnie znosi przedszkole. Ba! On je uwielbia. Nakręcałam go na przedszkole od kilku miesięcy i jawiło mu się ono jako nieustający plac zabaw. Na szczęście rzeczywistość sprostała wyobrażeniom trzylatka. Nawet jedzenie mu smakuje. Pewnie ma to po mnie, bo ja uwielbiam stołówkowe żarcie.

A dziś pomysł na niespodziewanych gości, czyli co warto zawsze mieć w domu - sposób na domowe nachos i salsę.

Składniki na szybkie nachosy:

gotowe pszenne tortille
oliwa
sól
papryka słodka/ostra w proszku tudzież inne ulubione przyprawy

Wykonanie:

Piekarnik rozgrzać do 180C, tortille posmarować cieniutką warstwą oliwy, posypać solą i przyprawami. Pociąć radełkiem do pizzy (można nożem rzecz jasna, ale radełko wygodniejsze) w dowolne kształty. Wyłożyć blaszkę papierem do pieczenia i poukładać na nim placuszki. Włożyć do piekarnika i pilnować, żeby się nie spaliły. Moje pierwsze poszły z dymem, bo zapomniałam nastawić pipacz. Drugie były złote po 3 minutach. Najlepiej zaglądać i pilnować

Składniki na salsą pomidorową:

2 spore, jędrne pomidory
1 papryczka chili
1 łyżka soku z cytryny
pęczek natki pietruszki lub kolendry
sól do smaku

Wykonanie:

Pomidory sparzyć, obrać ze skórki, pokroić w drobną kosteczkę. Chili posiekać drobniutko - w zależności od upodobań smakowych zostawić lub usunąć nasionka. Natkę posiekać równie drobno. Wymieszać wszystkie składniki w miseczce, dodać łyżkę soku z cytryny i posolić. Fajna przystawka, a całość zabiera mniej niż 15 minut roboty.

Zapraszam do stołu

2011-09-05T17:53:00.001+02:00

Cztery różne osoby - nieujarzmiona Amerykanka, mocno ekscentryczna bizneswoman w olbrzymich butach, agent nieruchomości bardzo pewny siebie i swojego uroku i niemniej pewny siebie sprzedawca luksusowych samochodów. Co ich łączy? Łączy ich program, który będzie emitowany 12 września na BBC Entertainment. Otóż nasi bohaterowie będą dla siebie gotować. Lepiej czy gorzej - to już ocenią ich współzawodnicy.

Konwencja programu pewnie większości znana, bo i u nas w Polsce już istnieje taki program. Ale powiem Wam jedno - co kraj to obyczaj, inne charaktery, inni ludzie, zwyczaje, no i potrawy. Warto obejrzeć, chociażby po to żeby poznać czym i jak podejmują gości zwykli ludzie za granicami naszego kraju. Będzie się z czego pośmiać, jak nawzajem sobie dogryzają, jak Anglicy sceptycznie podchodzą do potraw przygotowanych przez Amerykankę, jak nawzajem siebie poznają. Siadajcie przed telewizorem i oglądajcie :)

Bomba

2011-07-26T10:31:00.004+02:00

Witaminowa bomba znaczy. Zabawy nieco ze zbieraniem było, bo czarna porzeczka nieco czasochłonna, ale warto - ja uwielbiam. W wykonaniu proste, jak przysłowiowa budowa cepa (na marginesie, ciekawe ile osób jeszcze wie jak cep jest zbudowany, ba! ile wie do czego to narzędzie służy).

Składniki:

2kg czarnych porzeczek
1 kg cukru
2 opakowania żel-fixu 2:1 (ja dałam 1,5 opakowania) - lubię żel-fix bo dzięki temu krótko się gotuje owoce i mało witamin się traci

Wykonanie:

Umyte i oczyszczone porzeczki wymieszałam z żel-fixem, zagotowałam, dodałam cukier, gotowałam jeszcze minutę. Cały czas trzeba mieszać. Po minucie wyłączyłam, zdjęłam powstałą pianę i wpakowałam dżemik do wyparzonych słoików, postawiłam je do góry dnem i poczekałam, aż całkowicie ostygną. Koooniec!

Przetwory i potwory

2011-07-26T10:13:00.003+02:00

- Mamo co robisz?

- Przetwory...

- A jakie?

- Owocowe...

- One zjadły owoce?

- Ale kto?

- No te potwory...

No więc dziś ciąg dalszy przetworów-potworów. U Kabamigi dopadłam ostatnio frużelinę wiśniową. Jako, że to mój ukochany dodatek do gofrów czy naleśników wszelkiej maści, czym prędzej postanowiłam ją wykonać. No, ale co ślepemu po oczach. Zobaczyłam składniki i poleciałam robić. Jak się później okazało nie do końca wyszło to tak jak Karolinie. Ale nie marudzę, bo moja też pyszna, a dodatkowo mam galaretkę wiśniową.

Składniki na frużelinę wiśniową:

3kg wiśni
75dkg cukru
1,5 opakowania żel-fixu

Wykonanie:

Wiśnie wydrylowałam, 2 kg wrzuciłam do gara, wsypałam pół szklanki cukru i podgrzałam tak, aby puściły sok. Tu się zorientowałam, że Kabamaiga zrobiła to z 1kg wiśni, więc pozmieniałam proporcje nieco. Podgrzane wiśnie odcedziłam na sicie, tak aby spłynął z nich cały sok. (Nie wyciskałam soku do cna, bo stwierdziłam, że z tych wiśni zrobię galaretkę) Sok podgrzałam dodając do niego resztę cukru. Gdy cukier się rozpuścił dodałam pozostały 1kg surowych, wydrylowanych wiśni. 1,5 opakowania żel-fixu wsypałam do soku z wiśniami i wedle przepisu na opakowaniu gotowałam minutę. Szybko do słoików, zamknęłam, postawiłam do góry dnem i pozwoliłam ostygnąć. Pycha!

Składniki na galaretkę, czyli nic nie może się zmarnować:

wiśnie z odrobiną soku, który w nich został z frużeliny
50dkg cukru, a właściwie to do smaku - mus próbować
0,5 opakowania żel-fixu

Wykonanie:

Wiśnie z sokiem zmiksowałam blenderem na gładką masę, podgrzałam, dodałam cukier, gdy się rozpuścił dodałam żel-fix, gotowałam minutkę i do słoików. Wyszły mi 2 słoiki.

Przewrót majowy i coś na upały

2011-07-21T11:31:00.005+02:00

"11 maja 1926, hotel "Bristol", nr 208

Nazywam się Mimi. Jestem née Bączkowska, a po mężu Bigourdan. Mam lat 20 (powiedzmy), trzy tysiące franków, kufer-szafę amerykańską i jestem, co tu dużo gadać, śliczną blondynką. Nareszcie zdołałam się wyrwać na miesiąc do mojej ukochanej, tak dawno niewidzianej Warszawy. (...)"

Tymi słowami Magdalena Samozwaniec zaczyna „Kartki z pamiętnika młodej mężatki”. Przedstawiła wydarzenia rozgrywające się w maju 1926 roku w Warszawie widziane oczami młodziutkiej i, nie ukrywajmy, głupiutkiej i nieco infantylnej Mimi – Polki, która wyszła za mąż za Francuza i na stałe mieszka w Paryżu. Przyjeżdża odwiedzić ukochaną Warszawę, na czas wizyty zamieszkując w hotelu Bristol. Z jego okien obserwuje, co się dzieje na ulicach. Bohaterka nie ma pojęcia jaka jest sytuacja w kraju, nie zna się na polityce, mało się zna nawet na życiu. Jej świat to piękne stroje, fryzjer, flirty. We Francji czeka na nią Armand – mąż-nudziarz, a w Warszawie jest Kazio – sypiący komplementami flirciarz. „(…)Nie chcę zdradzać Armanda, ale ten Kazio tak pięknie, tak fascynująco mówi o miłości! (…)”.

A tu nagle za oknem zaczyna się wojna. Mimi całym sercem jest za Polakami, nie mając pojęcia, że w rzeczywistości to wojna polsko-polska. Kule sypią się jak grad, słychać huk wystrzałów. Kazio nie daje znaku życia, a biedna, mała Mimi wie tyle, ile usłyszy od obsługi hotelu. Dorabia więc sobie sama historię wydarzeń na ulicach. Niechybnie jakiś wróg zaatakował jej ukochaną Polskę. „(…) Czyżby Niemcy? Les Boches? – zaświtało mi w głowie. Tak wkroczyć, bez wypowiedzenia wojny! Do czego to podobne?!...(…)”. W swym naiwnym serduszku Mimi kibicuje „naszym” ze wszystkich sił. Śpiewa w duchu patriotyczne pieśni, podziwiając siebie samą za odwagę. Bohatersko uchyla firankę, by choć skubnąć tego co się dzieje na ulicach „(…) Widziałam jeńców. Łajdaki widać umyślnie poprzebierali się w polskie mundury, aby łatwiej im było wedrzeć się do Warszawy. (…)”

Czy warto przeczytać „Kartki z pamiętnika młodej mężatki”? Warto, warto! Książeczka to malutka, ale humor poprawia w mig, mimo że traktuje przecież o temacie niezbyt do żartów się nadającym. W prezencie dostajemy też opowiadanko o tym, jak kokietować doktóra. Posłowie napisał znany dziennikarz Jan Wróbel, tak więc warto i to przeczytać. Książka jest ilustrowana zarówno zdjęciami przedstawiającymi autorkę, jaki i wydarzenia majowe. Polecam!

Kartki z pamiętnika młodej mężatki

Magdalena Samozwaniec

Wydawnictwo W.A.B.

Warszawa 2011

A na deser LODY!

Ostatnio pogoda robi mi na złość. Zaplanowany wyjazd nie wyszedł, bo burze. Wczoraj upał, pojechaliśmy nad Zalew, ale przegoniła nas kolejna burza. Wieczorem z nudów zrobiłam lody morelowe z myślą, że dziś znów upały będą, ale złośliwie na niebie gruba kołdra chmur. Ale lody i tak zjemy, bo pyszne! Inspiracja z przepisu znalezionego tu:

Składniki:

1/2 kg świeżych moreli
1/2 szklanki wody
1/2 szklanki cukru trzcinowego jasnego
1 szklanka śmietany kremówki 36%
3 krople ekstraktu migdałowego
kilka kropli świeżo wyciśniętej cytryny
2 łyżki uprażonych płatków migdałów - dodałam drugim razem - pycha!

Wykonanie:

Morele umyć, wypestkować, pokroić na drobne kawałki. Do rondla wlać pół szklanki wody i wrzucić pokrojone owoce. Doprowadzić do wrzenia i gotować 8 minut. Chwilę przestudzić. Dobrze ciepłe owoce przetrzeć je przez sito i wsypać cukier. Mieszać aż się rozpuści. Ostudzić i do chłodnego przecieru dodać śmietanę, 3 krople ekstraktu migdałowego i kilka kropel soku z cytryny. Z braku maszynki do lodów wstawiłam miskę z masa do zamrażalnika i co pół godziny miksowałam, tak aby rozbić duże kryształki lodu. Wyszły pyszne! Świeże i orzeźwiające.

Morelkowo wciąż...

2011-07-20T20:35:00.003+02:00

Dziś ciąg dalszy morelek. Ale ciągle nie koniec tematu. Żeby za długo się nie rozpisywać - morele w syropie. Póki co na trzy sposoby.

Składniki (proporcje na 1kg owoców wypestkowanych)

1 kg moreli dojrzałych, ale twarde
60 dag cukru
0.4l wody
cytryna
goździki

Wykonanie:

Morele umyć, podzielić na połówki, wyjąć pestki.Ułożyć ściśle w słoiku. Z wody i cukru ugotować syrop. Gorącym syropem zalać owoce, dodać dodatki wedle uznania - plasterki cytryny, goździki. Zamknąć słoiki i pasteryzować 15 minut.

Trelki morelki

2011-07-19T22:41:00.003+02:00

Czyli coś dla dzieci. Z myślą o Zuzce - postanowiłam dla niej też zamknąć odrobinę lata w słoiczku. - przecier morelkowy. Do deserów, ciastek, kisielków, jogurtów...

Składniki:

1kg moreli
50g cukru

Wykonanie:

Wybieramy ładne, dojrzałe i nieuszkodzone owoce, najlepiej z pewnego źródła. Myjemy dokładnie, osuszamy i usuwamy pestki. Na dno rondla wlewamy troszkę wody, żeby nie przypalić owoców i wkładamy na to morelki. Doprowadzamy do wrzenia i gotujemy na malutkim gazie do czasu, aż morele będą bardzo miękkie. Miękkie owoce przecieramy przez gęste sito i leciutko dosładzamy. Mi wyszło 1.2l przecieru i dodałam 50g cukru (100g na 1litr przecieru). Gorącym przecierem napełnić słoiki i pasteryzować 20-30 minut.

Do akcji morelkowej :)

Trele morele

2011-07-19T21:46:00.002+02:00

U mnie czas przetworów. A u Was? Też kombinujecie w jakiej formie przechować owoce i warzywa? Ja na razie owocowe szaleństwo. Porzeczki, wiśnie, morele... To tak na pierwszy rzut.

Na początek pyszna konfitura z moreli z prażonymi migdałami.

Składniki:

1kg wypestkowanych moreli
1kg cukru żelującego
sok z 1 cytryny
5 łyżek płatków migdałowych

Wykonanie:

Uprażyłam na suchej patelni płatki migdałowe na złoto. Trzeba ich pilnować i zdjąć z patelni, jak już będą złote, żeby się nie spaliły.

Morele wypestkowałam, pokroiłam na dosyć drobne kawałki i wrzuciłam do gara. Zasypałam je cukrem żelującym, wcisnęłam sok z całej cytryny (bez pestek). Owoce z cukrem postawiłam na gazie, doprowadziłam do wrzenia ciągle mieszając i gotowałam 4 minuty nie przerywając mieszania. Po tym czasie wyłączyłam gaz, wsypałam uprażone płatki migdałowe i dokładnie wymieszałam. Gorące nałożyłam do wyparzonych słoików, szybko zakręciłam i postawiłam do góry dnem do całkowitego wystygnięcia.

Próbując zeżarłam pół słoika. Mniodzio!
Przepis dołączam do Kabamaigowej akcji ;)

Gniazdko na śniadanie

2011-07-14T10:32:00.002+02:00

Szybkie śniadanie dla miłośników szpinaku. Jako, że należę do nich to staram się zawsze mieć żelazny zapas zamrożonego szpinaku. Najlepiej swojego i najlepiej nie w postaci papki. A wtedy, jak tylko przychodzi mi ochota, sięgam po niego i w niecałe 10 minut mam pycha śniadanko.

Składniki:

200g szpinaku świeżego bądź mrożonego
2 jajka
ząbek czosnku
sól
kolorowy pieprz
kropelka oliwy

Wykonanie:

Na patelnię wlać oliwę i podsmażyć na niej delikatnie ząbek czosnku. Jak będzie złoty to dorzucić do niego szpinak i lekko osolić. Chwilę podsmażyć. Uformować ze szpinaku gniazdko i wbić w nie jajko, posolić, popieprzyć. Smażyć pod przykryciem do czasu, aż białko się zetnie, ale żółtko będzie płynne. I tyle. Smacznego :)

O tym jak czytanie wpływa na apetyt

2011-07-13T21:13:00.005+02:00

Od dzieciństwa kocham czytać. Słowo pisane jest dla mnie jednym z wyższych dóbr. Co poniektórzy wiedzą, że próbowałam swych sił w pisaniu, ale brak mi konsekwencji, skutkiem czego mam w szufladzie ze trzy zaczęte powieści, kilkanaście kawałków opowiadań, mnóstwo nieskończonych nowelek. Tym bardziej podziwiam osoby które piszą „do końca”.

Z moim czytaniem nie raz było tak, że noc przeciekała między palcami, bo wsiąkałam w książkę tak mocno, że nie zauważałam mijających godzin do czasu, jak zdziwiona stwierdzałam że jasność zza okna zastępuje mi lampkę. Albo mama wchodząca o 3 nad ranem do mnie do pokoju z pytaniem „Dlaczego nie śpisz i się tak głośno śmiejesz… aha… czytasz „Lesia”… no to dobranoc” i zrezygnowana szła spać nie namawiając mnie do wzięcia z siebie przykładu. Nie muszę chyba dodawać, że czytam przy jedzeniu. Zawsze! (no chyba, że goście są to się powstrzymuję… ledwo, ale zazwyczaj daję radę).

Ja po prostu kocham czytać!

Dlatego ucieszyła mnie propozycja współpracy z serwisem Bobyy.pl. Same przyjemności przede mną. Po pierwsze poczytam! A po drugie opowiem Wam tutaj o wrażeniu, jakie wywarła na mnie przeczytana książka.

Na pierwszy ogień idzie „Długi weekend” Wiktora Hagena… Chyba to taki prezent dla mnie. Bo i kryminał i gotowanie i nawet archeologia! Po prostu pan Hagen napisał książkę dla mnie. Do tego napisał ją w bardzo fajny sposób.

Robert Nemhauser – główny bohater, komisarz warszawskiej policji, świetny ojciec bliźniaków – Cyryla i Metodego (tu go podziwiam i pocieszeniem dla mnie jest to, że w porównaniu z bliźniakami mój Szymek wcale nie bywa „aż tak” niegrzeczny) , lubiący gotować i udzielający się w roli kucharza w knajpce „Czarny Tadek” swojego przyjaciela. I oto naszego bohatera czeka naprawdę długi weekend majowy. Żona Nemhausera musi jechać do Amsterdamu na szkolenie, od którego zależy jej kariera zawodowa. Z, delikatnie mówiąc, niezbyt grzecznymi bliźniakami musi zostać nasz komisarz. Ciocia Jadzia, przedszkolanka bardziej zasługująca, wg naszego komisarza, na miano Baby Jagi, zmusza go niemal siłą, by chłopcy nie przychodzili do przedszkola przez cały długi weekend. Jasiu, właściciel „Czarnego Tadka” błaga bo, by gotował w tych dniach, bo spodziewa się wizyty surowego krytyka kulinarnego, od którego zależy „być albo nie być” restauracji. A tu jeszcze trup za trupem. A cały wydział, łącznie z Mariem – współpracownikiem Nemhausera, wyjechał na długi weekend. Tak więc jak już pisałam, przed Robertem Nemhauserem kilka długich dni. Jedyne co mu sprzyja to wyludniona Warszawa, bez korków, za to, niestety, z manifestacjami majowymi. Kto zabił ekologa i archeologa? No i dlaczego? Porachunki osobiste? Zdradzana żona? Zginęli przez przepychanki polityczne? A może rozwiązanie jest jeszcze inne…

Wiktor Hagen napisał naprawdę fajną książkę. Czyta się ją lekko i przyjemnie. „Długi weekend” jest drugą częścią przygód Nemhausera, ale myślę, że sięgnę również po część pierwszą. Mogłabym na siłę czepić się kilku szczegółów, ale po co? Książka jest napisana spójnie, z dużą dawką humoru, tak jak lubię. Bohaterzy też barwni i ciekawi. Warszawa świetnie opisana, czuć klimat. Naprawdę polecam „Długi weekend”, a Wiktor Hagen wchodzi od teraz w grono lubianych przeze mnie pisarzy.

Długi Weekend

Hagen Wiktor

Wydawnictwo W.A.B.

Warszawa 2011

Czytając "Długi weekend" niektóre opisy przygotowania potraw brzmią jak gotowy przepis. Czuć, że autor kryminalnej przecież powieści, wie również co się robi w kuchni. Jedną z potraw, przygotowywanych przez Nemhausera w kryzysowej sytuacji, było Spaghetti Aglio Olio e Peperoncino. Jako, że uwielbiam tą prostą, ale jakże smaczną potrawę postanowiłam zrobić ją dziś na kolację i tym samym podsumować przeczytaną książkę.

Składniki dla 2 osób:

250g makaronu spaghetti
8 łyżek oliwy
6 ząbków czosnku
1 papryczka chili świeża (czasem używam suszonych peperoncino, które dostałam od znajomego kucharza, ale z nimi trzeba naprawdę ostrożnie, bo te maleństwa są zabójcze)
natka pietruszki - opcjonalnie

Wykonanie:

Żeby wszystko poszło jak najsprawniej najlepiej zrobić to danie w następującej kolejności:

Nastawiamy wodę na makaron, solimy ją. W czasie jak się gotuje obieramy czosnek i kroimy go na cienkie plasterki. Chili kroimy wzdłuż i usuwamy z niego pestki i białe błonki (chyba, że ktoś lubi zabójczo ostre dania to jego wybór), kroimy papryczkę w cieniutkie paseczki. Siekamy natkę pietruszki. W tym czasie woda nam się zagotowała. Wrzucamy do niej makaron i gotujemy wg przepisu na opakowaniu, al dente. Na patelnię wlewamy oliwę i do ZIMNEJ oliwy wrzucamy czosnek i chili. 5 minut przed końcem gotowania się makarony podpalamy ogień pod patelnią i smażymy na malutkim ogniu do czasu, aż czosnek się nie będzie złoty. Nie możemy dopuścić, by zbrązowiał, bo stanie się gorzki i niejadalny. Ugotowany makaron odcedzamy, wrzucamy z powrotem do garna, dodajemy do niego oliwę z czosnkiem i papryczką, natkę pietruszki, mieszamy dokładnie i podajemy od razu. PYCHA!

A tak jeszcze się pochwalę. Dziś wyszedł drugi numer magazynu Polska gotuje, a w nim mój przepis i krótka wzmianka o Trzaskach w kuchni ;)

Kalejdoskop marzeń i ravioli

2011-07-09T22:31:00.001+02:00

Jamie Oliver potrzebując świeżych ziół do kolejnej prezentowanej potrawy po prostu się odwraca i zrywa kilka liści bazylii, gałązkę tymianku, otwiera okno, a tam jakby nigdy nic rośnie sobie laur. Jako maniak chili hoduje je w doniczkach i nie musi jak ja ostatnio jeździć po całym mieście, żeby zrobić spaghetti. W serii "Jamie w domu" zakochałam się w jego ogrodzie warzywnym. Świetny pod tym względem jest klimat angielski z łagodnymi zimami, gdzie w listopadzie zbierał sobie świeżutką rukolę. Naoglądam się takich programów, a później zamiast spać to przed oczami kalejdoskop marzeń. I nie zazdroszczę wcale Jamiemu, że jest najbogatszym kucharzem Anglii, że pozostawił za sobą Gordona Ramsay'a. Tylko właśnie wtedy snują mi się w głowie marzenia o moim wymarzonym domku - Aleksandrii. I wiecie co? Może to głupie, ale gdybym wygrała w lotto, to nie wybudowałabym wielkiej willi z basenami, kortami czy innymi gadżetami.Być może Aleksandria urosłaby o dosłownie kilkanaście metrów, ale pozostałaby dalej małym, białym domkiem, na jakiejś cichej wsi. Na razie nie ma o czym mówić, bo szanse na wygraną mam mniej więcej takie, jak ten Icek co Pana Boga o wygraną prosił, a Bóg mu na to "Icek ty daj mi szansę, ty kup los!". Czasem daję Panu Bogu szansę, póki co nie skorzystał z nich...

No, ale nie o to teraz chodzi. Chodzi przecież o marzenia, a te mogę mieć bez złamanego grosza. No i mam ten domek wymarzony, pokoje już umeblowane w myślach, w kuchni spiżarnia, na zewnątrz taras, kawałek trawniczka, jakieś duże drzewo liściaste nieowocowe (tak wiem, że niepraktyczne, że liście, że praca, ale kocham drzewa liściaste, nic nie poradzę), jakieś kwiatki, skalniak, iglaki... I ogródek warzywny. I tak jak Jamie... wychodzę i rukola, sałata jedna druga, tam dynia, tu cukinia, tu groszek cukrowy, tam fasolka... I zioła, całe zatrzęsienie ziół! Kolendra moja, pietruszka, szczypiorek, czosnek, bazylia, oregano, cząber....i mnóstwo innych.

A do tego jeszcze grill taki wielki, kamienny, taki piec, z wędzarnią najlepiej. I wielki stół. Na zewnątrz i w domu. Bo bardzo bym chciała, żeby mój dom żył. Żeby był jak tak jak bukowy dom z "Sielanki o domu" Bukowiny. Żeby jednocześnie był moim schronieniem, ale też miejscem które znajomi lubią odwiedzać, w którym czują się dobrze. Marzenia... Póki co nie mam nawet balkonu, zioła hoduję w kilku doniczkach na parapecie (laur też, a co! Nie tylko Jamie może!), a warzywa wysiałam sobie u teściowej na działce. Też jest dobrze i nie narzekam. Chyba już to mówiłam, ale powtórzę - lubię moje życie. Ale na pewno pomarzę sobie dziś przed snem o tym domku moim...

A teraz druga część tytułu, czyli ravioli. Pociągnęłam temat bobu, bo jeszcze trochę go leżało w lodówce. I trochę kombinując z tego co było pod ręką. Bób, zioła, mąka, jajko, kawałek twarogu, trochę żółtego sera... Wymyśliłam ravioli z bobu. Wyszło, jak dla mnie świetne, jak dla Męża Trzaski "za bardzo czuć miętę", ale on po prostu za miętą w daniach wytrawnych nie przepada.

Składniki:

Ciasto:

1,5-2 szklanki mąki

1 jajko

2 łyżki oleju

szczypta soli

letnia woda

Farsz:

250g ugotowanego, wyłuskanego bobu

100g twarogu

50g sera żółtego

sok z 1/2 cytryny

2 łyżki oliwy EVO

po troszku świeżych ziół - ja dałam bazylię, cząber, miętę, oregano, kolendrę i natkę

kilka ziaren kolorowego pieprzu

sól do smaku

Wykonanie:

Z mąki, wody, oleju, jajka i soli zagniotłam sprężyste ciasto i rozwałkowałam je na cieniutki placek. Kto ma magiczną maszynkę do makaronu tym lepiej dla niego. Bób zagotowałam do miękkości, wydłubałam z łupinek i potraktowałam blenderem razem z resztą w/w składników. Zioła dodawałam na oko, do smaku.Ciastowy placek podzieliłam na dwa równe kawałki. Na jednym łyżeczką poukładałam nadzienie w odległości około 4 cm - na każdy pierożek łyżeczka nadzienia. Drugą płachtą ciasta powoli i luźno przykryłam pierwszą warstwę, pozwalając by ciasto poopadało naokoło nadzienia i dotykało pierwszej warstwy. Nożem do pizzy pokroiłam ciasto pomiędzy nadzionkiem na kwadraciki. Każdy z nich skleiłam dociskając widelcem. Takie pierożki wrzucałam na osolony wrzątek na 4 minuty, wyciągałam i od razu podałam. PYCHA!

Bobytka

2011-07-08T21:16:00.001+02:00

Walka z nudą, czyli wariacje na temat bobu. Połączyłam dwie rzeczy które uwielbia mój Mąż Trzaska - kopytka i bób. Docenił! Pochwalił wielce. Szczery do bólu Szymon podsumował je jednym słowem "pysne!"

Składniki:

· 1 kg bobu (waga surowego)

· 300g mąki

· 1 jajko

· sól

Wykonanie:

Bób wrzucamy do posolonego wrzątku i gotujemy do miękkości. Odcedzamy i przepuszczamy taki jeszcze mocno ciepły przez praskę do ziemniaków. Ja przedtem wyłuskałam bób z łupinek. Pozwalamy ostygnąć purée. Wbijamy jajko i zagniatamy z mąką. Powinniśmy uzyskać miękkie, ale nie klejące się do dłoni ciasto. W miarę potrzeby można dosypać mąkę. Z ciasta formujemy wałeczki i tniemy na skos jak... kopytka. Wrzucamy na osolony wrzątek i gotujemy 5 minut od wypłynięcia.

Pyszne zarówno prosto z wody polane oliwą lub roztopionym masłem, jak i odsmażone na złoto.

Urodzinowo

2011-07-04T17:43:00.004+02:00

Mąż Trzaska postarzał się o kolejny rok. W ramach podwójnej okazji imieninowo-urodzinowej zrobiłam malutką imprezkę. Przepisy w większości sprawdzone i znane już z tego bloga. Na przystawkę były tortille z patelni z paprykowo-ziołowym nadzieniem i różowa sałatka z buraczków i młodych ziemniaków - obydwa przepisy zapewne niedługo się tu pojawią. Na obiad zupa krem pomidorowa i udka z kurczaka z przepisu z dnia tatowego, wzmocnione jedynie chili. Na deser tort - odsłona druga. Przepis na biszkopt już sprawdzony na urodziny mamy. Szymek zażyczył sobie, żeby tort koniecznie był biały - znaczy z bitą śmietaną i bez czekolady w nadzieniu. Nie lubi... Więc wedle życzenia:

Składniki:

8 jajek

1 szklanka cukru pudru

1,5 szklanki mąki

opcjonalnie kilka łyżek kakao

3 opakowania 400ml śmietany 30% (ja użyłam piątnicy, bo nigdy mnie nie zawiodła)

6 łyżek cukru pudru

3 opakowania cukru wanilinowego

owoce

syrop z brzoskwiń do nasączenia tortu

masa kajmakowa - kupiłam gotową, bo jest pyszna

Wykonanie:

Z białek ubić sztywną pianę, dodać połowę cukru i ubijać dalej, aż zrobi się błyszcząca i twarda.
Żółtka utrzeć z pozostałym cukrem do białości. Utarte żółtka dodać do białek i wymieszać delikatnie rózgą. Mąkę przesiać. Do masy jajecznej dodawać powoli partiami przesianą mąkę, mieszać rózgą do czasu uzyskania gładkiej masy bez grudek. Dno tortownicy (ja użyłam takie o średnicy 25 cm) wyłożyć papierem do pieczenia i wlać do niej masę. Włożyć do piekarnika nagrzanego do 160C i co jakiś czas zwiększać temperaturę do 180C. Piec ok. 45 minut lub do suchego patyczka.

Dobrze schłodzoną śmietanę ubić z cukrem pudrem i cukrem wanilinowym. Ja ubijałam partiami - na każde 400ml śmietany dawałam 2 łyżki cukru pudru i jedno opakowanie cukru wanilinowego.

Zimny biszkopt przekroić na trzy części. Spód nasączyć 3/4 szklanki syropu z brzoskwiń (z puszki) rozrobionym z woda w proporcjach 1:1. Na to rozsmarować cienką warstwę kajmaku. Na kajmak nałożyć bitą śmietanę z jednego opakowania. W śmietanie poukładać miękkie i niewielkie kawałki dowolnych owoców (poziomki, truskawki, kawałki brzoskwiń). Przykryć kolejnym plackiem biszkoptowym i delikatnie docisnąć. Powtórzyć wszystkie czynności - nasączyć, kajmak, śmietana, owoce, przykryć, docisnąć. Górnej warstwy nie nasączać. Najlepiej wstawić tak przygotowany tort do lodówki na kilka godzin do lodówki, by stężał przed dekorowaniem.

Dekoracja to już wedle inwencji i gustów. Ja użyłam bitej śmietany, owoców sezonowych, złotych perełek jadalnych i odrobiny czekolady. Tort wyszedł naprawdę dobry, że tak nieskromnie powiem. Ale niech świadczy o tym fakt, że zniknął wczoraj cały.

Dzień Taty

2011-06-23T16:40:00.001+02:00

Dziś chciałam wykwintniej - na Dzień Ojca - od Szymka i Zuzki dla Tatusia (to że moimi rękami to mało istotne). Tak powstał kurczak w marynacie jogurtowej i ryż z ziołami i suszonymi pomidorami.

Składniki na kurczaka:

8 podudzi z kurczaka

100 ml jogurtu naturalnego

sok z 1/2 cytryny

10 ziaren kolorowego pieprzu

5 ząbków czosnku

garść liści bazylii

sól

Wykonanie:

W ramach nudy przygotowałam pałki z kurczaka nieco inaczej - pozbawiając ich skóry z części kości i chrząstki. Umyłam i osuszyłam. Czosnek, ziarna pieprzu, sól, liście bazylii rozdrobniłam blenderem, dodałam sok z połówki cytryny i jogurt. Wymieszałam i zalałam przygotowane podudzia. Zostawiłam je w lodówce na całą noc. Piekarnik nagrzałam do 180C. Starłam jogurt z mięsa, bo miał on spowodować tylko to, by skruszało, a sam jogurt poddany wysokiej temperaturze szybko by się przypalił. Usłyszałam w jakimś programie ostatnio, że kurczak doskonale kruszeje w jogurcie. Prawda to. Podudzia ułożyłam w naczyniu żaroodpornym i piekłam godzinę.

Do kurczaka podałam ryż. Żeby nie było nudno to z dodatkami:

Składniki na ryż:

200 g ryżu (1 kubeczek)

500 g wrzątku (2 kubeczki) - proporcja wrzątek ryż powinna być 2:1

zioła świeże - ja dałam kolendrę, natkę pietruszki, bazylię i oregano

4 suszone pomidory w oliwie

2 łyżki oliwy z pomidorów

sok z 1/2 cytryny

1 łyżka oliwy do gotowania

sól

Wykonanie:

Ryż zalewam wrzątkiem, dodaję do tego sól i łyżkę oliwy i gotuję go aż wchłonie wodę. Wtedy będzie idealnie sypki. Do ugotowanego i lekko przestudzonego ryżu dodałam posiekane zioła, pomidory, oliwę z pomidorów i sok z cytryny do smaku. Doprawiam do smaku. To wedle uznania i smaku.

Przepis prosty, doskonały na wszelkie imprezy, żeby było fajnie, smacznie, efektownie i żeby nie spędzić pół imprezy przy garach (chociaż ja osobiście lubię).

Na dwa sposoby

2011-06-21T13:48:00.001+02:00

Jak łamać dietę to tylko pierogami. Jestem w stanie odmówić sobie słodkości, ciasteczek, cukierków. Ale odmówienie sobie pierogów to dla mnie wyzwanie. W maju odwiedził mnie Maciek i dla niego postanowiłam ulepić pierogi z mięsem. Sama wolałabym ruskie, ale gość w dom i tak dalej... Fajne było to, że w końcu nie tylko ja robiłam zdjęcia, ba! wręcz to ja byłam modelką kuchenną, a Maciek skakał wokół mnie z aparatem. Będzie pamiątka - do domowego albumu, bo na bloga jeszcze się nie ośmielę.

Składniki:

1/2 kg mąki
1/4 szklanki oleju
1 jajko
szczypta soli
gorąca woda
1/2 kg mięsa - ja dałam łopatkę
1/4 kg wątróbki drobiowej
cebula
czosnek
2 liście laurowy
4 ziela angielskie
sól, pieprz do smaku

Wykonanie:

Mąkę przesiać, zalać 1/4 szklanki oleju, wbić jajko, dodać szczyptę soli i wymieszać. Do tego stopniowo dodawać gorącej wody i zagniatać do czasu uzyskania gładkiego, sprężystego ciasta.

Łopatkę ugotować do miękkości w wodzie przyprawionej solą, zielem angielskim i liśćmi laurowymi. Wątróbkę usmażyć na oleju. Cebulę i czosnek pokroić w kostkę i zrumienić na tłuszczu z wątróbki. Mięso z łopatki, wątróbkę, cebulę z czosnkiem przepuścić przez maszynkę do mięsa, doprawić do smaku solą i pieprzem.

Ciasto rozwałkować na cieniutki placek i wycinać szklanką kółka. Nadziewać je łyżeczką mięsnego nadzienia, posmarować brzegi wodą i dokładnie zlepić. Tak przygotowane pierożki wrzucić na gotującą się wodę i gotować ok. 3 min od wypłynięcia. Podawać ze zrumienioną cebulą i skwarkami.

Druga kombinacja polegała na tym, że ciasto pokroiłam na kwadraty, każdy z nich nadziałam mięsem i złożyłam na trójkąt zlepiając brzegi widelcem. Tak przygotowane wrzuciłam na głęboki, rozgrzany olej i smażyłam około 3 minut na złoto.

Świetne zarówno na gorąco, jak i na zimno jako przekąska.

Pod chmurką

2011-06-15T21:52:00.001+02:00

No i zrobiłam sobie przerwę. Długą. Jakoś weny nie miałam do pisania, później atak jelitówki na całą rodzinę, kłopoty zdrowotne kota. Masakra po całości. Codziennie lekarz - a to ludzki, a to koci. Zaległości narobiłam konkretne, zdjęcia starałam się na bieżąco. Zacznę od słodkości po tej przerwie - muffiny z chmurką bezową:

Składniki:

2 szklanki mąki

1/2 szklanki cukru

2 łyżeczki proszku do pieczenia

1 jajko + 1 żółtko (komplet od białka do bezy)

1/2 łyżeczki soli

1 łyżka kakao

1 łyżeczka cynamonu

1 szklanka mleka

100g oleju

owoce wedle gustu, ja użyłam rabarbaru pokrojonego w kostkę (nie owoc to co prawda, ale to szczegół)

Na bezę:

1 białko

1/3 szklanki cukru pudru

1/2 łyżeczki soli

Wykonanie:

Suche z suchymi, mokre z mokrymi wymieszałam. Rabarbar dałam do suchych. Wlałam mokre do suchych - wymieszam, napełniłam formę muffinkową i piekłam jakieś 25 minut w 180C (do suchego patyczka). Białko ubiłam na sztywną pianę z solą, na koniec dodałam cukier i miksowałam do czasu, aż masa była biała i błyszcząca. Na wystudzone muffiny pacnęłam po bezowej chmurce i wsadziłam do piekarnika rozgrzanego do 200C na jakieś 7 minut. Pycha - bezowe słodkości i kwaśne akcenty rabarbaru. Jak ja mogłam nie lubić rabarbaru? Chyba przez kompot z którym mi się tak mocno kojarzył.

Tarta szpinakowa

2011-05-24T18:32:00.000+02:00

Szpinak jest kopalnią witamin, błonnika, białka i soli mineralnych. Jego wartości zachwalać nikomu nie trzeba, lecz kojarzy nam się często z rozgotowaną papką w ciężkim do określenia kolorze. Taki widok zniechęci do jedzenia nie tylko dzieci, ale niejednego dorosłego. Wystarczy jednak podać go w ciekawszej formie, a nawet niejadki będą pałaszować to wartościowe warzywo.

Składniki:

0,5 kg świeżego szpinaku

250 g sera typu feta

1 opakowanie ciasta francuskiego

1 duża cebula

4 ząbki czosnku

150 g żółtego sera

3 jajka

2 łyżki masła

Sól, pieprz, gałka muszkatołowa

Wykonanie:

Ciasto francuskie rozwałkowujemy i przekładamy je do wysmarowanej tłuszczem formy do tarty. Jeśli takowej nie posiadamy możemy zastąpić ją tortownicą o średnicy około 25cm. Nakłuwamy spód widelcem i wstawiamy na 30 minut do lodówki. Ciasto francuskie musi „odpocząć” po wałkowaniu w chłodnym miejscu. Po tym czasie wykładamy ciasto papierem do pieczenia i sypiemy na wierzch ziarna fasoli. Tak przygotowane ciasto wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 200 stopni na 7 minut. Fasola ma za zadanie obciążyć ciasto, by nie rosło. Po wyjęciu z piekarnika usuwamy fasolę i papier.

W międzyczasie przygotowujemy nadzienie. W rondlu podsmażamy na złoto cebulę. Szpinak myjemy, osuszamy i nieco rozdrabniamy. Dodajemy do cebuli razem z czosnkiem. Smażymy kilka minut, a gdy szpinak już się zredukował zdejmujemy z ognia i dodajemy fetę oraz starty żółty ser. Doprawiamy do smaku solą, pieprzem i szczyptą gałki muszkatołowej. Gdy masa nieco przestygnie dodajemy rozbełtane jajka i mieszamy. Tak przygotowane nadzienie wylewamy na podpieczony wcześniej spód, zmniejszamy temperaturę piekarnika do 180 stopni i pieczemy przez 25-30 minut.

Rąk zajmowanie

2011-05-14T22:45:00.003+02:00

Zmieniamy się. Wszyscy. Nawet dla mnie, jak się okazało, jest ratunek. Stałam się bardziej systematyczna niż byłam kiedykolwiek, czego przykładem może być ten blog. W życiu nie prowadziłam niczego tak długo i tak konsekwentnie, no może poza blogiem dzieci, ale tam przestałam pisać niestety już dawno temu. Aktualizuję tylko galerię. Ale tu staram się skrobnąć słów kilka czasem. Dziś daję przepis na chlebek orkiszowy. Polubiłam orkisz niezmiernie. Inspiracja stąd, zmodyfikowana MMowo.

Składniki i wykonanie:

Zaczyn:

100g aktywnego zakwasu ja użyłam żytniego o konsystencji gęstej śmietany dokarmionego 8 godzin wcześniej

150g mąki orkiszowej z pełnego przemiału

60-80g wody

Całość wymieszać. Zaczyn powinien być kulką ciasta.Odstawić w temperaturze pokojowej najlepiej na noc (8-12 godzin).

Zaparka:

100g maki orkiszowej z pełnego przemiału

150g gorącej wody

1 łyżeczka soli

1 łyżka mielonego kminku

Wymieszać, odstawić na 8-12 godzin.

Ciasto właściwe:

330 g zaczyn

250 g zaparka

250g wody

500g maki orkiszowej z pełnego przemiału

1 płaska łyżka soli

1 łyżeczka fruktozy

Wszystkie składniki wymieszałam, odstawiłam na 10 min. Jeszcze raz bardzo krotko wymieszałam i odstawiłam na 30 minut. Po tym czasie jeszcze raz delikatnie i krótko wymieszałam, odstawić na godzinę. Po godzinie, lekko wyrośnięte ciasto włożyłam do formy. Wyszło mi tak, że ciasto w formie wylądowało już późno w nocy, to wstawiłam je do piekarnika nagrzanego do 30C na jakieś 8 godzin. Wyrosło pięknie - podwoiło swoją objętość. W przepisie oryginalnym jest mowa o 4-5 godzinach, nie mam pojęcia jak wyglądało po tym czasie. Grunt, że ma wyrastać tyle, by podwoić swą objętość.

Chlebek piekłam w 230C przez 35 minut. Po włożeniu do piekarnika spryskałam ścianki spryskiwaczem, żeby wytworzyć parę. Chlebek pyszny, polecam!

W ramach nudy i porządków w szafce z przyprawami zrobiłam sobie wczoraj słoiczki na przyprawy ze słoiczków po jedzonku Zuzki, torebki na prezenty ze względu na śliskość papieru i łatwą ścieralność, muliny i guzików. Wyszło takie coś.

Ciacha!

2011-05-06T11:32:00.000+02:00

Jedna z rzeczy której mi brakuje na diecie to kruche ciasteczka. Zasady MM zabraniają łączenia tłuszczu z mąką, więc z kruchości ciasteczek zrezygnować musiałam. Dziś postanowiłam wymieszać różne rzeczy i upiec je tak, by przynajmniej formą przypominały wytęsknione ciastka.

Składniki:

50g chudego twarogu

100g maki orkiszowej

1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
2 łyżki fruktozy

2 białka ubite na sztywną pianę

Wykonanie:

W misce wymieszałam mąkę z proszkiem do pieczenia, fruktozą i pokruszonym drobniutko twarogiem. Dodałam do tego dwa ubite na pianę białka i połączyłam wszystkie składniki. Łyżką nakładałam na silikonową matę dopieczenia okrągłe placuszki. Piekłam 10-12 minut w 180C. Zjadłam z jogurtem wymieszanym z łyżeczką dżemu z czarnej porzeczki. Całkiem fajna namiastka wytęsknionych ciasteczek. Smacznego!

A na zdjęciu powyżej pierwszy kwiat storczyka, którego adoptując uratowałam od niechybnej śmierci. Odpłaca mi swoim pięknem.

Ale jaja

2011-05-03T20:20:00.003+02:00

Jeszcze dwie wielkanocne pozycje: jajca faszerowane. Jakoś nie udało mi się uwiecznić głównych dań: żuru, nadziewanego schabu z pieczarkami i suszonymi pomidorami i kilku przystawek. Ale jajka jakoś mi podeszły pod obiektyw, więc podaję ingrediencje.

Jajka faszerowane z tuńczykiem i kawiorem

Składniki:

jajka

tuńczyk w sosie własnym
kawior

majonez

koperek

sól, pieprz

Wykonanie:

Jajka ugotować na twardo. Obrać, przekroić, wydłubać żółtka, rozetrzeć je na papkę, połączyć z tuńczykiem, majonezem i posiekanym drobno koperkiem. Proporcje wedle gustu i smaku. Doprawić. Nałożyć łyżeczką w miejsce żółtek. Ozdobić kawiorem - mi kolorystycznie bardziej podobał się czerwony.

Jajka faszerowane z mascarpone i szynką

Składniki:

jajka

mascarpone

szynka

natka pietruszki

sól, pieprz

Wykonanie:

Jajka ugotować na twardo. Obrać, przekroić, wydłubać żółtka, rozetrzeć je na papkę, połączyć z mascarpone, drobniutko pokrojoną szynką i posiekaną natką pietruszki. Doprawić. Nałożyć łyżeczką w miejsce żółtek.

Gorzka słodycz

2011-05-03T15:58:00.001+02:00

Jak mi się dziś zachciało po obiedzie coś słodkiego. Jak na złość nie mam nawet kostki czekolady 70%. Sklepy pozamykane. Poszperałam na forum, pokombinowałam i zrobiłam szybki, pyszny deser.

Składniki:

200g mascarpone

2 jajka

łyżka kakao

kilka kropel aromatu waniliowego

Wykonanie:

Żółtka utarłam na biało, dodałam do nich mascarpone, łyżkę kakao i aromat. Białka ubiłam na sztywna pianę i delikatnie wymieszałam z masą żółtkowo-serkową. Wyszły dwie porcje, jedną zjadłam od razu, druga trafiła do zamrażalnika w celu przeistoczenia się w lody.

Pomarańczowa Wielkanoc

2011-04-23T11:25:00.002+02:00

Kolejny mazurek - tym razem taki, który na moich wypiekach zachwycił mnie wyglądem i tym przepisem się inspirowałam. Czekałam na Wielkanoc, między innymi dlatego by móc go zrobić. Na kruchy spód z braku masy marcepanowej dałam mielone migdały z łyżką cukru pudru i 3 kroplami aromatu migdałowego, na to wyłożyłam gorącą konfiturę pomarańczową i ozdobiłam pomarańczami kandyzowanymi, płatkami migdałów i czekoladą.

Kruchy spód:

Składniki:

30 dag mąki pszennej
10 dag cukru
20 dag masła
1 żółtko
2 łyżki gęstej śmietany

Wykonanie:

Mąkę przesiać, dodać masło, posiekać, dodać żółtko, cukier, śmietanę, szybciutko zagnieść, owinąć folią. Odłożyć na 1-2 godziny do lodówki. Rozwałkować na cienki 1cm placek, podziobać widelcem i upiec w blasze wyłożonej papierem do pieczenia na jasnozłoty kolor, w temperaturze 200C przez około 20 minut.

Masa pomarańczowa:

Składniki:

3 duże pomarańcze
1 cytryna
30 dkg cukru

Wykonanie:

Cytrusy dokładnie wyszorować. Zetrzeć skórkę bez jasnej, gorzkiej części. Obrać jasną skórę, a miąższ owoców pokroić w cząstki, pozbyć się pestek i zmiksować na gładką masę. Zasypać cukrem i gotować na wolnym ogniu 30-40 minut, aż z masy zrobi się konfitura. Gorącą wyłożyć na kruchy spód posypany mielonymi migdałami.

Kandyzowane pomarańcze:

Składniki:

2 małe albo jedna duża pomarańcza
1,5 szklanki wody
1 szklanka cukru

Wykonanie:

Cukier i wodę zagotować do rozpuszczenia się cukru. Pomarańczę pokroić na półcentymetrowe plasterki, zanurzyć w syropie i gotować przez godzinę na średnim ogniu, co jakiś czas odwracając plasterki. Powinny stać się szkliste. Po godzinie wyłożyć plasterki na papier do pieczenia do wystygnięcia.

Mazurek, mazureczek

2011-04-23T11:03:00.000+02:00

Nie było u nas w domu tradycji mazurków, bab, paschy i innych takich stricte wielkanocnych wypieków. Ale ja uwielbiam tradycję. Wszelkie serniki, szarlotki mogą być równie dobrze na imieniny czy niedzielną kawę. W tym roku mój pierwszy raz z mazurkami. Proste to wypieki. Spody kruche zrobiłam hurtowo, a masy banalne ale pyszne. Zacznę od najprostszego - kajmakowego z płatkami migdałowymi. Przepisy tym razem z moich wypieków.

Składniki:

35 dag mąki pszennej, najlepiej krupczatki
10 dag cukru
20 dag masła
1 łyżka gęstej śmietany
2 żółtka

Gotowa masa kajmakowa o dowolnym smaku (można zrobić z mleka skondensowanego, ale ja jakoś nigdy nie robiłam i na szczęście doczekałam się gotowych)

Płatki migdałowe

Czekolada gorzka

Wykonanie:

Mąkę przesiać, dodać masło, posiekać, dodać żółtka, cukier, śmietanę, szybciutko zagnieść, owinąć folią. Odłożyć na 1-2 godziny do lodówki. Rozwałkować na cienki 1cm placek, podziobać widelcem i upiec w blasze wyłożonej papierem do pieczenia na jasnozłoty kolor, w temperaturze 200C przez około 20 minut.

Na placek wyłożyć masę kajmakową, posypać płatkami migdałów i pomaziać czekoladą. Tyle!

Z szuflady

2011-04-19T23:56:00.001+02:00

Leżał sobie ten przepis nieopublikowany już długo, chlebek taki piekłam też już wiele razy. Wypatrzyłam go z dawien dawna na Tatterowym blogu. Dziś w końcu się zebrałam i przepis zamieszczam. Z czeluści szuflady wygrzebuje więc zdjęcie pieczywka i zapodaję Wam, moi drodzy, i polecam, gdyż prostym on jest do wykonania i szybkim. Modyfikacje u mnie w cukrze i mące ze względu na dietę.

Składniki:

400g zakwasu żytniego razowego płynnego (np. 150%) (do młodego zakwasu można dodać łyżeczkę suchych drożdży)
150ml wody (ilość uzależniona od gęstości zakwasu, więc dodawałam stopniowo)
100g maki żytniej razowej
300g maki pszennej grahamowej
1 łyżka soli morskiej
1 łyżeczka fruktozy

Wykonanie:

Wszystkie składniki mieszam, ciasto jest lepkie i luźne. Zostawiam do wyrośnięcia na godzinę.

Znów mieszam krótko, przekładam do keksówki wysmarowanej oliwa i wysypanej otrębami, smaruje wierzch ciasta chlebowego leciutko oliwa, zakrywam naoliwiona folia i zostawiam do ponownego wyrośnięcia (ma rosnąć powoli, kilka godzin). Pilnuje żeby nie przerosło!

Przed pieczeniem posypuję lekko otrębami. Foremkę z chlebem wsuwam do zimnego piekarnika, nastawiam temperaturę na 200C i piekę godzinę. Gdy piekarnik dobrze się nagrzeje (osiągnie temperaturę 200C), chleb i ścianki pieca spryskuje woda.

Można również po godzinie dopiekać bez formy.

Krótka bajka o naleśniku

2011-04-15T10:20:00.001+02:00

...leży leśnik na leśniku... Jakoś naleśniki zawsze mi się z tym kojarzą...

Szybki przepis na szybkie naleśniki z mąki grahamowej albo drobnej orkiszowej. Chyba jedno z częstszych śniadań jakie jadamy z Szymkiem , zazwyczaj na jego stanowcze żądanie.

Składniki:

100g mąki grahamowej lub orkiszowej drobnej

100ml mleka

150ml wody

szczypta soli

1 białko

Wykonanie:

Mieszam mąkę z mlekiem i wodą i szczyptą soli. Dodaję białko ubite na sztywną pianę. Naleśniki smażę na teflonowej patelni do naleśników praktycznie bez użycia tłuszczu (przed pierwszym naleśnikiem przecieram patelnię wacikiem zwilżonym oliwą). Wychodzą cieniutkie, elastyczne naleśniorki. Mają troszkę dziurek od bąbelków z białka, ale mi to nie przeszkadza.

Różowe fioły

2011-04-13T11:16:00.002+02:00

Wariacji fiołkowych ciąg dalszy, przepis na te muffiny właściwie już był na osiemnastkę brata mego, modyfikacje kwiatowe jeno się pojawiają. Ale powtórzę. Jak mówi przysłowie "od przybytku..." i tak dalej.

Składniki:

250g mąki

2 łyżeczki proszku do pieczenia

1 łyżeczka sody

50g cukru (jeśli nie dajemy cukru fiołkowego to zwiększamy ilość zwykłego cukru do 100g)

cukier waniliowy

50g cukru fiołkowego (przepis podam później, póki co polecam zerknąć do stukolorowej kuchni)

szczypta soli

1 jajko

1 szklanka mleka

1/4 szklanki oleju

porządna garść kwiatów fiołka

Wykonanie:

W jednej misce wymieszać suche składniki. W drugiej roztrzepać jajko i dodać do niego mleko i olej. Wlać mokre do suchych, wrzucić kwiatki. Wymieszać wszystko i napełnić foremki do 3/4 wysokości. Piec 20 minut w 200C na złoto.

Przy okazji napiszę jak zrobiłam różowy lukier, którym uwieńczyłam muffiny.

Składniki:

50g cukru pudru

2 łyżki śmietanki 30%

łyżeczka zmiksowanych czarnych porzeczek (rzecz jasna można użyć innych owoców)

Wykonanie:

Wymieszać w/w składniki. Śmietankę warto dodawać partiami, żeby nie wyszedł za rzadki. Położyć kleksa lukrowego na lekko ciepłe muffiny, żeby ładnie spłynął. Na każdą babeczkę położyć fiołkowego kwiatuszka.

Przepis dodaję do Klubu Kwiatożerców ;)

Nieczekoladowo

2011-04-12T10:06:00.001+02:00

Czasem się dziwię, w jaki sposób dałam radę przez trzy lata nie jeść mięsa. To "czasem" to najczęściej są takie chwile jak wczoraj, gdy wyciągałam z piekarnika brytfankę z upieczoną szynką. A później okazało się, że brązowa z wierzchu szyneczka kryje w sobie soczyste, różowe wnętrze. Przepis ten wypróbowałam już kilka razy. Podaję w proporcach w jakich ja robiłam.

Składniki:

1 kg szynki

Marynata:

1 l wody
2 czubate łyżki soli peklowej
4 ziarenka ziela angielskiego
2-3 liście laurowe
5 ząbków czosnku

Pasta do natarcia mięsa:

3 łyżki oliwy
1 łyżka majeranku
1 łyżeczka słodkiej papryki
1/2 łyżeczki suszonego chili
1/2 łyżeczki pieprzu
2 ząbki czosnku

Wykonanie:

Szynkę dokładnie myjemy. W garnku/misce mieszamy składniki marynaty do czasu rozpuszczenia się soli. Można ją szybciej rozpuścić w odrobinie gorącej wody.. Umieszczamy w tym szynkę. Marynata powinna przykrywać całe mięso. Można jej przygotować proporcjonalnie więcej, ja użyłam miski o dosyć małej średnicy i wystarczyło marynaty z 1 litra wody. Tak namoczone mięso przykrywamy i wkładamy na 48 godzin do lodówki. Po tym czasie przygotowujemy pastę do natarcia mięsa przed pieczeniem. Mieszamy ze sobą wszystkie w/w składniki, nacieramy tak otrzymaną mazią mięso. Umieszczamy je w rękawie do pieczenia i pieczemy w 190C. Czas pieczenia zależy od wielkości szynki. Ja zazwyczaj piekę 1 godzinę na 1 kg mięsa. Smacznego.

Dziękuję ! ! !

2011-04-11T22:54:00.000+02:00

Chcę tutaj podziękować wszystkim, którzy głosowali na moje zdjęcie na Blogowej Fotografii Kulinarnej. Dzięki Wam to zdjęcie zostało fotografią Tygodnia nr 13 i zupełnie niechcący, jako że to była pierwsza edycja konkursu i jedyne losowanie w marcu, otrzymało również tytuł Zdjęcia Marca 2011!

Bardzo się cieszę i jeszcze raz dziękuję. Pozdrawiam!!!

Fiołek na widelcu

2011-04-11T13:51:00.002+02:00

Spojrzenie pełne zdziwienia i lekkiego rozbawienia, uśmieszek w stylu "kompletnie jej już odbija". A wszytko przez to, że postanowiłam dołączyć do akcji Klubu Kwiatożerców. Na pierwszy ogień poszły fiołki, które rozpleniły się po maminym ogródku jak chwasty. A że sad jeszcze w tym roku w ogóle jeszcze nie pryskany, czysty, to narwałam z Szymkiem pierwszy rzut tych cudnie pachnących kwiatuszków - fiołków wonnych. Fioletowe, słodkie. Mąż Trzaska usłyszawszy, że będziemy to jeść rzekł "na pewno!" i bynajmniej nie oznaczało to aprobaty. Ale zje zje. Dziś do kolacji dostanie sałatkę z fiołków. Znalazłam ją tu. Wykorzystałam do niej zarówno kwiaty jak i młodziutkie listki.

Składniki:

2 filiżanki kwiatów i młodych listków fiołka wonnego

2 łyżki oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia

2 łyżki octu balsamicznego

1/2 łyżeczki musztardy bez cukru

1 ząbek czosnku

sok z 1/4 cytryny

skórka otarta z 1/2 wyszorowanej i sparzonej cytryny

Wykonanie:

Listki i kwiatuszki przebrałam, umyłam i wysuszyłam w wirówce do sałaty (dziś rano dostałam wirówkę od męża Trzaski i MUSIAŁAM ją wykorzystać). Ułożyłam zieleninę i fioletowinę w salaterce, posypałam skórką z cytryny. Z reszty składników zrobiłam dressing i polałam nim sałatkę. Voila! Pycha!

Przepis dołączam do akcji:

Najlepsze życzenia i debiut

2011-03-29T22:54:00.004+02:00

26 marzec to data urodzin mojej mamy i Maćka. Wszystkiego najlepszego dla Was!.

Dla mamy popełniłam swój pierwszy w życiu tort. Co więcej! Wyszedł! Dobry, smaczny, naprawdę udany! Ależ skromna jestem. Maciek niestety mieszka za daleko, żeby tort mógł tak daleko dotrzeć. Ale może kiedyś będzie okazja.

Początkowe założenie było takie, że ozdobiony będzie w stylu angielskim, lukier plastyczny i takie tam bajery. Oczywiście postanowiłam na początek, że od podstaw będzie wykonany przeze mnie. Więc lukier też, a jakże! Wyszedł lukier jak ta lala, biały, śliczny, zrobiłam nawet dwa kwiatuszki dla wprawy pierwszego dnia, resztę załadowałam do lodówy. Jak upiekłam tort to okazało się, że jest trochę duży. Za duży na ilość lukru który zrobiłam. A że nie chciało mi się dorabiać lukru, a okazją były urodziny mojej Mamy to postanowiłam pójść w innym kierunku i ozdobiłam go dużo prościej - czekoladą. Wyszedł może mniej zabawny niż było zakładane, ale za to bardziej elegancki. A lukier poczeka w zamrażalniku do następnej okazji. Święta niedługo to kurczaki porobię i zające. A teraz do tortu przystąp:

Do tortu użyłam:

biszkoptu czekoladowego

masy ganache

bitej śmietany

brzoskwiń z puszki

syropu z brzoskwiń rozcieńczonego z wodą do nasączenia biszkoptu

galaretki z czerwonej porzeczki do złamania słodkości

polewy czekoladowej

czekoladowej ozdóbki własnoręcznie przygotowanej, z której dumna jestem strasznie o!

Biszkopt:

Składniki:

8 jajek

1 szklanka cukru pudru

1,5 szklanki mąki

opcjonalnie kilka łyżek kakao

Wykonanie:

Z białek ubić sztywną pianę, dodać połowę cukru i ubijać dalej, aż zrobi się błyszcząca i twarda.
Żółtka utrzeć z pozostałym cukrem do białości. Starać się nie zjeść całego kogla-mogla. Na wszelki wypadek jajka oczywiście przed rozbiciem dokładnie umyć i sparzyć. Utarte żółtka dodać do białek i wymieszać delikatnie rózgą. Mąkę przesiać. Do masy jajecznej dodawać powoli partiami przesianą mąkę, mieszać rózgą do czasu uzyskania gładkiej masy bez grudek. Jeśli chcemy uzyskać biszkopt czekoladowy (ja taki zrobiłam) to kilka łyżek mąki zastępujemy przesianym kakao. Dno tortownicy (ja użyłam takie o średnicy 25 cm) wyłożyć papierem do pieczenia i wlać do niej masę. Włożyć do piekarnika nagrzanego do 160C i co jakiś czas zwiększać temperaturę do 180C. Piec ok. 45 minut lub do suchego patyczka.

Tort upieczony. Teraz trzeba go czymś przełożyć. To już wedle uznania. Ja jako, że to mój pierwszy taki wypiek napaliłam się na ganache i bitą śmietanę. Miała być jeszcze warstwa kajmakowa, ale stwierdziłam, że nie będę przesadzać. I chyba dobrze, bo byłby za słodki.

Ganache:

Składniki:

200g gorzkiej czekolady

1 szklanka śmietany kremówki 30%

Wykonanie:

Pokruszyć czekoladę do miski. Kremówkę zagotować. Gorącą kremówką zalać czekoladę. Zostawić na kilka minut, po czym dokładnie rozmieszać, aż cała czekolada się rozpuści. Schłodzić w lodówce, mieszać co jakiś czas, aby nie powstała skorupa na wierzchu. Wyjąć i przy pomocy rózgi ubijać, aż stanie się puszysta. Ja użyłam blendera z rózgą. Migiem zrobił się pyszny, puszysty krem... (czy ja już mówiłam, że na czas pieczenia tortu darowałam sobie dietę?)

Bita śmietana:

Składniki:

500-600ml śmietany kremówki 30%

4-5 łyżek cukru pudru

cukier waniliowy

Wykonanie:

Miksować dobrze schłodzoną śmietanę z cukrami uważając, by nie przesadzić i nie zrobić z tego masła. Voila!

Polewa czekoladowa:

Składniki:

200g gorziej czekolady

200ml śmietany kremówki 30%

Wykonanie:

Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej, gdy jest już płynna dodać do niej śmietankę. Mieszać nad parującą wodą do czasu uzyskania gładkiej błyszczącej masy.

Ozdóbka czekoladowa z przepisu pani Bożeny Sikoń:

Składniki:

100g gorzkiej czekolady

Wykonanie:

Na koszulkę foliową (taką do segregatora) wycisnęłam z takiego rożka (zwinęłam go z papieru dopieczenia jak rożek duński do lodów, z maleńką dziurką na końcu) maziaje najpierw w jedną później w druga, poczekałam, aż niemal zastygnie (jedno zepsułam, bo chciałam takie od razu wyciśnięte i się posklejało, trzeba niemal zastygnięte, ale jeszcze elastyczne) zwinęłam w rulon, do lodówki i koniec, później odchodzi ładnie, złamałam pi razy oko w połowie, położyłam sobie jakoś i o! Na dole przepisu z linku jest filmik, gdzie pani Bożena pokazuje jak to się robi w kuchnitefał.

Jedna z MM-ek (Kachna dzięki) uświadomiła mi, że jeszcze lepiej by to wyglądało i nie topiło się po dotknięciu, gdyby czekolada była wcześniej temperowana. Jako, że nie robiłam tego (jeszcze) to przepisu nie będę podawać, ale można sobie zobaczyć, jak się temperuje czekoladę, chociażby na fabryce przepisów.

A teraz jak tort składałam:

Biszkopt podzieliłam na 3 placki. Jako, że wyrósł mi nieco z górką to odcięłam czubek, żeby był równiutki. Spodni placek nasączyłam filiżanką syropu z brzoskwiń z puszki rozcieńczonego z wodą. Na to zrobiłam kilak kleksów z kwaśnej galaretki z czerwonej porzeczki. Chodzi o złamanie słodkości, więc można użyć innego kwaśnego dżemu. Na to rozsmarowałam warstwę ganache. Przykryłam to następnym plackiem i dosyć dokładnie przycisnęłam. Nasączyłam biszkopt rozcieńczonym syropem i pokryłam go grubą warstwą bitej śmietany. W śmietanie poukładałam cieniutkie plasterki pokrojone z 3 połówek brzoskwiń z puszki. Na to ostatnia już warstwa biszkoptu. Tą pozostawiłam nienasączoną. Polałam ją warstwą polewy czekoladowej. Tu trochę zgubił mnie brak czasu, bo nie mogłam czekać, aż polewa lekko zgęstnieje. Ostudziłam ja na szybko w lodówce. Dlatego ciężko było mi przykryć boki ciasta. Ale efekt końcowy podoba mi się nawet, bo dzięki użyciu narzędzi ikeowych od Maćka boki wyglądają, jakby miały wiele warstw, a do tego lubię takie "zacieki" jakie postanowiłam w końcu zrobić. Na końcu położyłam moją ozdóbkę i tort mógł powędrować do jubilatki.

Podsumowując - pieczenie tortu to jest to co Trzaseczki lubią, może nie najbardziej, ale całkiem bardzo. Nie sądzę, bym jeszcze kiedyś kupowała torty na jakiekolwiek okazje. Polecam - świetna zabawa i pyszny efekt końcowy - i to mówię ja - ta, która tortów z zasady nie lubi.

Tratatata marynata i tajemnice

2011-03-27T23:02:00.001+02:00

Upiekłam ostatnio karczek. Właściwie nic niezwykłego, bo staram się raczej domowe wędliny jeść, ale marynata wyszła mi tak dobra, że wyczyściłam paluchem resztę pozostałą po mieszaniu. Pycha. Po upieczeniu też świetna sprawa, zarówno na gorąco jako drugie danie, jak i na zimno do kanapek.

Składniki:

3 kg karczku do pieczenia (można oczywiście inną ilość i rodzaj mięsa)

marynata:

1/2 szklanki oliwy z oliwek

1/4 szklanki octu balsamicznego

5 łyżek sosu sojowego

sok i skórka otarta z połowy pomarańczy i połowy cytryny

1 świeża papryczka chili (pozbawiona pestek jak ktoś nie lubi zbytniej ostrości)

5 dużych ząbków czosnku

sól

pieprz

ja dałam jeszcze trochę czerwonych porzeczek

Wykonanie:

Zmiksowałam w blenderze wszystkie składniki marynaty. Natarłam tym karkówkę i wsadziłam tak przygotowane mięsko na 24h do lodówki (pod przykryciem, najlepiej w zamkniętej misce). Po tym czasie wpakowałam karczek w rękaw do pieczenia, polałam marynatą i piekłam 2,5 godziny w 180C. Najpierw był obiadek, a teraz dojadamy w formie wędlinki.

A teraz tajemnice. Do zabawy w sekrety zaprosiła mnie kilka dni temu kabamaiga. Czasu nie miałam na pisanie, ale myślałam sobie co by tu...

a więc...

tajemnica nr 1

w podstawówce tańczyłam w zespole najpierw dziecięcym o wdzięcznej nazwie "Grażynki" (później się okazało, że kilka lat przede mną tańczył tam Mąż Trzaska - przez króciutki czas ale zawsze, no ale to nie jego tajemnice mają być, tylko moje), później przeszłam do zespołu tańca nowoczesnego... fajnie było... później marzyłam o tańcu w musicalu (szczególnie po obejrzeniu "Metra"), ale na marzeniach się skończyło.

tajemnica nr 2

przez 3 lata nie jadłam mięsa. Tzn. konkretniej byłam jaroszem, bo ryby mi się zdarzało zjeść. Moja dieta jednak była beznadziejna, małowartościowa i po 3 latach zaczęłam jeść wszystko, bo bardzo źle się czułam...

tajemnica nr 3

jak miałam z 7 lat założyłam z koleżanką w domu kultury teatrzyk kukiełkowy. Niestety w dzień premiery naszego małego przedstawienia dostałam ospy wietrznej i nie mogłam pójść co by nie pozarażać dzieci. Koleżanka sobie jakoś poradziła z panią z domu kultury, ale więcej spektakli nie było

Nie będę Was zanudzać, bo pamięć do takich pierdków mam całkiem niezłą i mogłabym tak długo. A do zabawy w zdradzanie tajemnic zapraszam Poolcherię, Edit i Stulę.

Niecierpliwym

2011-03-20T15:28:00.002+01:00

Wczoraj jakoś wybitnie nie chciało mi się czekać na wyrastanie chleba. Dawno temu już upolowałam przepis na bułeczki na zakwasie u Liski. Więc z lenistwa i niecierpliwości postanowiłam je upiec na niedzielne śniadanko. Zmodyfikowałam przepis nieco na normy dietowe.

Składniki:

150 g aktywnego zakwasu żytniego, dokarmionego 10-12 h wcześniej, mój był dosyć rzadki
300 g mąki pszennej grahamowej, typ 1850
100 g mąki orkiszowej PP
170-200 g wody, zależy od gęstości zakwasu
1 łyżeczka fruktozy
1 łyżeczka soli
1 łyżeczka świeżych lub suszonych drożdży
1 łyżeczka oliwy do ciasta i kapka do wysmarowania miski

Wykonanie:

Zakwas wymieszałam z woda i drożdżami. Dodałam resztę składników. Mąkę wsypywałam stopniowo, aby uzyskać gładkie, nie klejące się do rąk, ale miękkie ciasto. Tak wyrobione ciasto przełożyłam do wysmarowanej oliwa miski i odstawiłam na godzinkę do wyrośnięcia, podwoiło swoją objętość. Wyrośnięte ciasto wyłożyłam z miski na blat i przecięłam po przekątnej na osiem części. Powstałe trójkąciki ułożyłam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i nacięłam przez środek. Bułki sporo rosną jeszcze w piekarniku, należy więc zostawić wokół nich nieco miejsca. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 230C na 12-15 minut.

A za oknem właśnie zaświeciło słoneczko. Wiosny mi trzeba, pachnącej słońcem, wiatrem, świeżą trawą. Spacerów dalekich. Pikników w parku z dzieciarnią. Już planuję co będziemy zabierać do koszyka na spacery. Wiosny!

Jak włosy syreny o świcie

2011-03-17T10:50:00.009+01:00

Dzień świętego Patryka to jedno z moich ulubionych zapożyczonych świąt. Jako odwieczna miłośniczka muzyki irlandzkiej, tańca też zresztą, postanowiłam na dziś przyrządzić coś irlandzko zielonego. A żeby już było do kompletu, to udało mi się zachować zasady diety.

Przy gotowaniu warto posłuchać irlandzkich nutek, polecam lubelski zespół Sauin - znam, lubię i cenię. Przy takiej muzyce na pewno wyjdzie smaczniejsze i bardziej zielone.

Babeczki fasolowo-szpinakowe:

Składniki:

300 g ugotowanej białej fasoli (namoczonej dzień wcześniej rzecz jasna)

2 białka

1/4 szklanki odtłuszczonego mleka w proszku

4 porządne łyżki rozmrożonego szpinaku

1 łyżeczka proszku do pieczenia

1/2 łyżeczki sody

sól, pieprz

Wykonanie:

Lekko ubić jedno białko, dodać do niego fasole i zmiksować na gładką masę. Dodać szpinak, proszek do pieczenia, sodę i mleko w proszku, połączyć dokładnie z fasolą. Doprawić do smaku. Na koniec ubić drugie białko na sztywną pianę i ostrożnie wymieszać z resztą składników. Napełnić masą formę do muffin. Piec 20 minut w 180C. Ja podałam z twarożkiem zmiksowanym z jogurtem i czosnkiem i natką pietruszki.

Zieloności moje bawiły się w zielone na Pinkcake'owej akcji:

Wariacja z fasolą

2011-03-12T22:07:00.004+01:00

Namoczyłam wczoraj fasolę. Sypnęło mi się sporawo. Zalałam wodą, a dziś rano okazało się, że wyszedł cały garnek. W planach mam fasolkę po bretońsku, ale jako że wolałabym, żeby prócz fasolki coś się jeszcze zmieściło to postanowiłam część wykorzystać do upieczenia ciasta. A jako, że nie mogłam znaleźć przepisu na forum, to wygrzebałam w necie jakieś nie MM-owe ciasto fasolowe, pozmieniałam i dostosowałam do diety. Wyszło smaczne. Trochę przypomina brownie - z konsystencji. Trochę piernik - smak i aromat. Nawet mąż Trzaska stwierdził, że dobre. No i Szymek zjadł, a on się w uprzejmości nie bawi - ja niedobre to po prostu nie je.

Składniki:

400g namoczonej dzień wcześniej i ugotowanej białej fasoli
4 białka
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody
2 łyżeczki kakao
2 łyżeczki przyprawy do piernika bez cukru
1 łyżeczka cynamonu
1/3 szklanki fruktozy
1/2 szklanki odtłuszczonego mleka w proszku

Wykonanie:

Najpierw lekko ubiłam dwa białka. Dodałam do nich ugotowaną fasolę i zblendowałam to na gładką masę. Dopiero wtedy dodałam wszystkie suche składniki, czyli proszek do pieczenia, sodę, kakao, przyprawę do piernika, cynamon, fruktozę i mleko w proszku. Wymieszałam tak by nie było grudek. Dwa pozostałe białka ubiłam na sztywną pianę i delikatnie porcjami dodałam do fasolowej masy. Przełożyłam do silikonowej formy i piekłam 30 minut w 180C.

P.S. Nie mam pojęcia co znaczy napis na tacy - jako, że taca służy do podawania jedzenia to liczę, że coś z tym tematem związanego.

Osiemnaście

2011-03-10T20:18:00.001+01:00

Dzisiejsze muffiny upiekłam na szybko dla brata. Skończył dziś 18 lat i nieco w ostatniej chwili mi powiedział, że idzie się spotkać ze znajomymi urodzinowo. Więc na biegu wymieszałam ciasto na muffiny, na tort za mało czasu.

Składniki:

250g mąki

2 łyżeczki proszku do pieczenia

100g cukru pudru

szczypta soli

1 jajko

1 szklanka mleka

1/4 szklanki oleju

Wykonanie:

Standard, czyli w jednej misce wymieszać suche składniki. W drugiej roztrzepać jajko i dodać do niego mleko i olej. Wlać mokre do suchych. Wymieszać wszystko i napełnić foremki do 3/4 wysokości. Ja wetknęłam jeszcze w każdą po kilka wisienek. Piec 20 minut w 200C na złoto.

Wszystkiego najlepszego Michał. A przy okazji wszystkiego najlepszego dla wszystkich Panów w dniu ich święta.

Trzy mąki

2011-02-25T10:34:00.004+01:00

Są przepisy, które raz zobaczone zmuszają mnie do tego, żebym i ja zrobiła potrawę, której dotyczą. Tak było z chlebem żytnio-orkiszowym Liski. Zobaczyłam go na długo przed dietą. Ale wtedy nie miałam zakwasu, różnych rodzajów mąk w domu. Teraz zaległości nadrobione. Zakwas z każdym dniem silniejszy, jestem z niego dumna, bo sprawuje się grzecznie. W końcu mogłam wypróbować przepis na ten cudny chlebek. Nieco zmodyfikowałam, jako że mogę teraz używać mąk od typu 1850 wzwyż. Tak więc przepis jest nieco inny, ale niewątpliwie inspirowany chlebkiem Liski.

Składniki i wykonanie (dwufazowo):
100 g zakwasu żytniego
200 g mąki orkiszowej z pełnego przemiału
100 g wody

Wszystkie składniki wymieszać w misce, przykryć folią i odstawić na 12 godzin.

Następnie dodać:
200 g mąki żytniej razowej typ 2000
300 g mąki pszennej grahamowej typ 1850
300 ml wody
1 łyżeczka fruktozy
15 g świeżych drożdży
2 łyżeczki soli

Ciasto wyrobiłam mikserem (hakiem do zagniatania), a następnie ręcznie. Konsystencję miało zwartą. Wodę warto dodawać stopniowo, żeby nie przesadzić. Uformowałam kulę i przełożyłam ją do miski wysmarowanej dosłownie kilkoma kroplami oliwy. Przykryłam folią aluminiową i odstawiłam do wyrośnięcia na 1,5 godziny. W tym czasie ciasto wyraźnie zwiększy swoją objętość. Z wyrośniętego ciasta uformowałam okrąglutki bochenek i przełożyłam go do dużego durszlaka wyłożonego ściereczką porządnie oprószoną mąką. Odstawiłam do ponownego wyrośnięcia na 40 minut. W tym czasie rozgrzałam piekarnik do 230C z blachą wyłożoną papierem do pieczenia. Wyrośnięty chleb jednym ruchem przełożyłam na rozgrzaną blachę. Przed zamknięciem piekarnika spryskałam jego ścianki wodą ze spryskiwacza. Piekłam 25-30 minut. Po 10 minutach zmniejszyłam temperaturę do 210C. Po upieczeniu chlebek jest rumiany, a stukanie od spodu wydobywa z niego głuchy dźwięk. Wystudziłam go na kuchennej kratce.

Wyszedł pyszny, skórkę ma delikatną, cieniutką i chrupiącą. Miąższ zwarty. Pycha. Szymek zjadł 2 duże pajdy na sucho. Nie chciał nawet masła. Polecam!

Pasztet ze strączka

2011-02-24T11:51:00.006+01:00

Zostałam w domu sama z dzieciarnią. Mąż Trzaska pojechał sobie pod Londyn do Robusia na ślub, by pełnić zaszczytną rolę pierwszego drużby. Właśnie z nim rozmawiałam. Zjadł angielskie śniadanie, czyli jajka na bekonie. Jak go tak będą podkarmiać to się we frak nie zmieści.

U mnie natomiast dietowo, dzień jak co dzień. Upiełam sobie z dawna planowany pasztet z soczewicy. Zmodyfikowałam MMowo przepis z truskawkowego bloga.

Składniki:

200 g zielonej soczewicy
2 średniej wielkości marchewki
1 główka czosnku
1 średniej wielkości cebula
1 łyżeczka kuminu
1/4 łyżeczki suszonego chili
sól, pieprz
4 białka
ziele angielskie
liść laurowy

Wykonanie:

Na blachę wrzucam nieobrane ząbki czosnku, 2 marchewki, cebulę pokrojoną na 4. Piekę w 180 stopniach, aż warzywa zmiękną. Trzeba pilnować, bo pieką się w różnym czasie. Upieczone warzywa kroję na dosyć drobne kawałki. Warzywa można również udusić w odrobienie wody.
Do garnka wrzucam przepłukaną soczewicę, zalewam ją ok. 3 szklankami wody, dodaję do wody 3 ziarna ziela angielskiego i liść laurowy, solę i gotuję. Kminek prażę na suchej patelni.
Soczewicę gotuję, aż zacznie się rozpadać, a woda z niej wyparuje (trwa to ok. pół godziny). Zdejmuję garnek z gazu. Lekko przestudzoną soczewicę mieszam z warzywami i lekko miksuję (należy uważać, by nie zrobić papki warzywnej - masa musi być grudkowata). Doprawiam masę do smaku - solę, pieprzę, dodaję chili i kminek.

Do doprawionej masy dodaję stopniowo ubite na sztywną pianę białka, delikatnie mieszając. Tak przygotowaną masę wykładam do keksówki. Używam blaszanej, więc by nie używać tłuszczu czy bułki tartej wykładam ją papierem do pieczenia. Pasztet piekę przez pół godziny w 180C.